Automatic translation
SpanishPortugueseFrenchGermanItalianRussian
Supporters

Motoraid

 

REV'IT!

 

3P Racing

 

ELPA

 

eXTra Products

 

PlanetSim

 

Baja Designs

 

Travel Bookstore

 

NRG

 

Sena

 

Motomax

 

Flipped Horizons

   

Οικονομική Μακεδονίας

 

Moto Market

 

Cobrra

 

Atlas Panniers

 

Fifth Element

 

ANEK

 

Bikegear

 

Ω2

Μποτσουάνα: Ελέφαντες στον αυτοκινητόδρομο!

   Στη Μποτσουάνα το μόνο μέρος που ήθελα να επισκεφτώ ήταν τα Makgadikgadi Pans, στην ευρύτερη περιοχή της Ερήμου Καλαχάρι. Με συνολική έκταση μεγαλύτερη από της Ελβετίας, αποτελούν το μεγαλύτερο δίκτυο αλυκών στον κόσμο! Απ’ όταν σχεδίαζα το ταξίδι, ονειρευόμουν να οδηγώ σ’ αυτές τις απομακρυσμένες, εκτός δρόμου διαδρομές και να κατασκηνώνω μέσα σ’ αυτό το απόκοσμο, ερημικό τοπίο.

Τα Makgadikgadi Pans, στην ευρύτερη περιοχή της Ερήμου Καλαχάρι, αποτελούν το μεγαλύτερο δίκτυο αλυκών στον κόσμο!

Τα Makgadikgadi Pans, στην ευρύτερη περιοχή της Ερήμου Καλαχάρι, αποτελούν το μεγαλύτερο δίκτυο αλυκών στον κόσμο!

   Έφτασα στις αλυκές μετά από μια μέρα βαρετής οδήγησης στην άσφαλτο. Στο Mmatshumo άφησα πίσω μου το μαύρο ασφαλτοτάπητα και η περιπέτεια ξεκίνησε… Στην αρχή οδηγούσα σε καταπράσινες εκτάσεις με χορτάρια, θάμνους και χαμηλά δέντρα. Σε μερικά σημεία ο χωματόδρομος είχε άμμο με ροδιές κι έπεσα σ’ ένα σημείο που πήγαινα λίγο πιο γρήγορα απ’ ό,τι έπρεπε. Συνέχισα πιο προσεκτικά και πήγαινα πολύ καλά. Όπου είχε βαθιά άμμο, οδηγούσα με πρώτη κι άφηνα το τιμόνι να παίζει μέσα στις ροδιές, χωρίς να βάζω το πόδι μου κάτω.

Στην αρχή οδηγούσα σε χωματόδρομους ανάμεσα σε καταπράσινες εκτάσεις, ώσπου ξαφνικά έκαναν την εμφάνισή τους οι αλυκές. Πού να ήξερα τι με περίμενε...

Στην αρχή οδηγούσα σε χωματόδρομους ανάμεσα σε καταπράσινες εκτάσεις, ώσπου ξαφνικά έκαναν την εμφάνισή τους οι αλυκές. Πού να ήξερα τι με περίμενε…

   Σε κάποιο σημείο η βλάστηση ξαφνικά σταμάτησε κι έδωσε τη θέση της στις αλυκές… Θυμήθηκα όταν έτρεχα με το XR μου στο Gujarat της Ινδίας, στις αλυκές που βρίσκονται στον Τροπικό του Καρκίνου. Όπως και τότε, άνοιξα γκάζι αμέσως κι έτρεχα προς τον ανοιχτό ορίζοντα. Έφτασα τα συνηθισμένα μου 80 χιλιόμετρα την ώρα κι άνοιξα το γκάζι τέρμα για να τα ξεπεράσω! Απόλαυσα μερικά εκστατικά δευτερόλεπτα, ώσπου… ήρθε η ώρα να πληρώσω το τίμημα. Ξαφνικά η μοτοσυκλέτα άρχισε να φιδιάζει και το τιμόνι πήγαινε βίαια δεξιά κι αριστερά!

   Κατευθείαν σκέφτηκα πως πήγαινα πολύ γρήγορα για να μπορέσω να το σώσω και πως αν πέσω με τέτοια ταχύτητα, μπορεί να χτυπήσω. Προσπάθησα να ισορροπήσω τη μοτοσυκλέτα για όσο το δυνατόν περισσότερο έτσι, ώστε να κερδίσω μερικά πολύτιμα δευτερόλεπτα για να φρενάρω. Το τιμόνι πήγαινε συνεχώς αριστερά και δεξιά και φαινόταν αδύνατον να το σταματήσω. Ίσως η ταχύτητά μου να είχε μειωθεί περίπου στα 50 χιλιόμετρα την ώρα όταν τελικά έπεσα με τα μούτρα… Σύρθηκα μερικά μέτρα στο αλατισμένο χώμα κι αμέσως σηκώθηκα ευγνωμονώντας που δεν έπαθα τίποτα! Ποτέ δεν έχω ξαναπέσει με τέτοια ταχύτητα.

Το τιμόνι πήγαινε βίαια δεξιά κι αριστερά κι αμέσως σκέφτηκα πως αν πέσω με τέτοια ταχύτητα, μπορεί να χτυπήσω...

Το τιμόνι πήγαινε βίαια δεξιά κι αριστερά κι αμέσως σκέφτηκα πως αν πέσω με τέτοια ταχύτητα, μπορεί να χτυπήσω…

   Κατευθείαν παρατήρησα πως ο ανεμοθώρακας της μοτοσυκλέτας είχε σπάσει ολοκληρωτικά… Μάλιστα, για πρώτη φορά έσπασε κι η βάση του, αφού ξηλώθηκε βίαια από το τιμόνι. Τόσο που άντεξε αυτός ο ανεμοθώρακας, πολύ ήταν. Στην Ασία είχα αλλάξει τέσσερις! Όταν κάνει κανείς enduro, δε μπορεί να έχει ανεμοθώρακα. Από την άλλη, όμως, είναι ιδιαίτερα χρήσιμος όταν οδηγεί κανείς οκτώ ώρες συνεχόμενα σε άσφαλτο.

Ανεμοθώρακας σε μοτοσυκλέτα που κάνει enduro δε μπορεί να επιβιώσει... Στην Ασία τέσσερις είχα αλλάξει!

Ανεμοθώρακας σε μοτοσυκλέτα που κάνει enduro δε μπορεί να επιβιώσει… Στην Ασία τέσσερις είχα αλλάξει!

   Η μοτοσυκλέτα, τα ρούχα της REV’IT! και το κράνος μου είχαν γεμίσει χώμα. Γι’ άλλη μια φορά με είχαν σώσει… Τινάχτηκα, τακτοποίησα τη μοτοσυκλέτα, μάζεψα τ’ απομεινάρια του ανεμοθώρακα και συνέχισα πιο συνετά. Το χώμα φαινόταν σκληρό, αλλά σε κάποια σημεία το λάστιχο έσκαβε την επιφάνεια κι από κάτω είχε πιο μαλακό χώμα. Γι’ αυτό είχε αρχίσει να φιδιάζει η μοτοσυκλέτα μου όταν ανέπτυξα υπερβολική ταχύτητα.

   Έβλεπα τον ήλιο στ’ αριστερά μου να δύει, οπότε πήγα εκεί που ξεκινούσε πάλι η πρασινάδα, για να κατασκηνώσω. Μαγείρευα στην ησυχία αυτού του απόκοσμου τοπίου παρατηρώντας το Σταυρό του Νότου, που έμαθα ν’ αναγνωρίζω στον ουρανό του νότιου ημισφαιρίου. Οι αυτόχθονες της Μποτσουάνα έβλεπαν τον αστερισμό ως δυο καμηλοπαρδάλεις.

Ο Σταυρός του Νότου (στο επάνω μέρος, που μοιάζει με χαρταετό) συντροφεύει τα ήσυχα βράδια μου στη φύση του νοτίου ημισφαιρίου...

Ο Σταυρός του Νότου (στο επάνω μέρος, που μοιάζει με χαρταετό) συντροφεύει τα ήσυχα βράδια μου στη φύση του νοτίου ημισφαιρίου…

   Την επόμενη μέρα, συνέχισα οδηγώντας συνετά κι ελπίζοντας να μην έχω άλλες εκπλήξεις. Οι αλυκές, όμως, έκρυβαν πολλές παγίδες για ένα δίκυκλο… Το χώμα φαινόταν ξεραμένο και σκληρό, αλλά δεν ήταν. Είχε στην επιφάνειά του ένα στρώμα γλιστερής λάσπης, που μ’ έριξε δυο φορές προτού το καταλάβω και βρέθηκα πάλι να σέρνομαι στο έδαφος. Είχα γίνει σα γουρούνι! Τα ελαστικά είχαν μετατραπεί σε μια περιστρεφόμενη μάζα από λάσπη. Η αριστερή βαλίτσα αλουμινίου βγήκε πάλι από τη θέση της. Χτυπούσα τη βάση της για να την ισιώσω όσο μπορούσα και να την τοποθετήσω ξανά στη μοτοσυκλέτα. Τα πόδια μου γλιστρούσαν τόσο, που δε μπορούσα να τα σταθεροποιήσω για να σηκώσω το Μπαομπάμπη μου. Αναγκάστηκα να ξεφορτώσω κάποια πράγματα.

Αυτές οι αλυκές κρύβουν πολλές παγίδες... Η λάσπη φαίνεται ξεραμένη, αλλά δεν είναι!

Αυτές οι αλυκές κρύβουν πολλές παγίδες… Η λάσπη φαίνεται ξεραμένη, αλλά δεν είναι!

   Έφτασα επιτέλους στο περιβόητο Kubu Island, ένα βραχώδες νησί με μπαομπάμπ στη μέση των αλυκών! Ξάπλωσα στη σκιά ενός δέντρου να ξεκουραστώ καθώς αγνάντευα το απόκοσμο τοπίο πάνω από το κεφάλι μου… Αφού έκανα με τη μοτοσυκλέτα μου τον «περίπλου» του νησιού, για να το εξερευνήσω, συνέχισα την πορεία μου προς το βορρά.

Το Kubu Island είναι ένα βραχώδες νησί με μπαομπάμπ στη μέση των αλυκών!

Το Kubu Island είναι ένα βραχώδες νησί με μπαομπάμπ στη μέση των αλυκών!

   Ευτυχώς, η υπόλοιπη διαδρομή δεν ήταν σε αλυκές, αλλά σε χωματόδρομους με λίγη άμμο και ενίοτε πέτρες. Η άμμος δεν ήταν βαθιά, οπότε μπορούσα να οδηγώ άνετα με 40 έως 50 χιλιόμετρα την ώρα ανάμεσα στα χόρτα. Αυτό διήρκησε αρκετές ώρες και φυσικά, δε συνάντησα ούτε ένα όχημα. Προτού βγω από τις αλυκές, σταμάτησα για να περάσω άλλη μια νύχτα κατασκηνώνοντας μέσα σ’ αυτό το τοπίο.

Ευτυχώς, η υπόλοιπη διαδρομή δεν ήταν σε αλυκές, αλλά σε χωματόδρομους με λίγη άμμο, όπου μπορούσα να οδηγώ άνετα με 40 έως 50 χιλιόμετρα την ώρα.

Ευτυχώς, η υπόλοιπη διαδρομή δεν ήταν σε αλυκές, αλλά σε χωματόδρομους με λίγη άμμο, όπου μπορούσα να οδηγώ άνετα με 40 έως 50 χιλιόμετρα την ώρα.

   Μετά απ’ αυτό κατευθύνθηκα βόρεια. Στο δρόμο από το Nata προς το Pandamatenga ήταν σα να κάνω σαφάρι σε εθνικό πάρκο με τη μοτοσυκλέτα μου, πράγμα αδιανόητο, αφού απαγορεύεται αυστηρά όπου κυκλοφορούν άγρια ζώα! Εκεί, όμως, δεν υπάρχουν φράκτες. Ένα σωρό φορές είδα δίπλα στο δρόμο ελέφαντες, καμηλοπαρδάλεις, φακόχοιρους και αντιλόπες. Πολύ μ’ άρεσε που απλά οδηγούσα και περνούσα από δίπλα τους με τη μοτοσυκλέτα μου! Ήταν μοναδική η αίσθηση πως βρίσκομαι σε παρθένα φύση κι οδηγώ δίπλα σ’ αυτά τ’ αδάμαστα ζώα…

Σαφάρι με τη μοτοσυκλέτα μου! Περνούσα δίπλα από καμηλοπαρδάλεις, ελέφαντες, φακόχοιρους και αντιλόπες!

Σαφάρι με τη μοτοσυκλέτα μου! Περνούσα δίπλα από καμηλοπαρδάλεις, ελέφαντες, φακόχοιρους και αντιλόπες!

   Έτσι έφτασα μέχρι το σημείο όπου ενώνονται τέσσερα κράτη: η Μποτσουάνα με τη Ναμίμπια, τη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε… Διαλέγεις και παίρνεις! Εγώ διάλεξα τη Ζιμπάμπουε, αφού όλα τ’ άλλα τα είχα ήδη επισκεφτεί.

 

Περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller

 

Where is mad nomad
Τα βιβλία μου

Κυκλοφόρησε το βιβλίο σχετικά με το ταξίδι μου στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή!

 

Ταξιδεύω άρα υπάρχω

Ταξιδεύω άρα υπάρχω   Facebook

Newsletters
Loading...Loading...


TED Talks

Η ομιλία μου στο TEDx Komotini

TEDx
Interview

Ντοκιμαντέρ σχετικά με το greece2india

Asia
Awarded by
Jupiter's Traveller