Automatic translation
SpanishPortugueseFrenchGermanItalianRussian
Supporters

Motoraid

 

REV'IT!

 

3P Racing

 

ELPA

 

eXTra Products

 

PlanetSim

 

Baja Designs

 

Travel Bookstore

 

NRG

 

Sena

 

Motomax

 

Flipped Horizons

   

Οικονομική Μακεδονίας

 

Moto Market

 

Cobrra

 

Atlas Panniers

 

Fifth Element

 

ANEK

 

Bikegear

 

Ω2

Μοζαμβίκη: Η ζωή ανάμεσα σ’ ερείπια…

   Η Μοζαμβίκη είναι αρκετά μεγάλη κι είχα σχεδόν ένα μήνα για να εξερευνήσω μόνο το βόρειο κομμάτι της. Οδήγησα 1.400 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Ζιμπάμπουε για να φτάσω στα παράλια. Όταν είδα τις εξωτικές εκείνες ακτές με τα τιρκουάζ νερά, ήξερα πως άξιζε τον κόπο! Άραξα μερικές μέρες σ’ ένα λιτό δώμα στο Mossuril, δίπλα στη θάλασσα. Με φιλοξενούσαν κάποιοι φιλικοί ντόπιοι και κάθε μέρα εξερευνούσα την περιοχή. Η αγαπημένη μου παραλία ήταν η Cabaceira Pequena με τη μεγάλη, λευκή της αμμουδιά. Μου άρεσε να βλέπω τις γυναίκες και τα παιδιά να ψαρεύουν στην ακτή, ενώ ο άνεμος φούσκωνε τα πανιά από τις φελούκες που έπλεαν στον ορίζοντα…

Η ακτή του Mossuril

Η ακτή του Mossuril

   Κάπου εκεί γιόρτασα μια σπουδαία μέρα… Ξεκινώντας από το 2007, που ξεχύθηκα για πρώτη φορά στους δρόμους με τη μοτοσυκλέτα μου, βρίσκομαι περισσότερο καιρό στο δρόμο τώρα πια, ταξιδεύοντας εκτός Ελλάδος παρά έχοντας μια σταθερή ζωή στη χώρα μου. Ανάμεσα στα δύο μου μεγάλα ταξίδια στην Ασία και την Αφρική, έμεινα στην Ελλάδα για τέσσερα χρόνια. Αυτές τις μέρες, όμως, ξεπέρασα τα τέσσερα χρόνια που εξερευνώ τις άγνωστες γωνιές του κόσμου μας… και συνεχίζω αχόρταγα!

Οι γυναίκες και τα παιδιά ψαρεύουν στην ακτή, ενώ οι άντρες ψαρεύουν με τις βάρκες.

Οι γυναίκες και τα παιδιά ψαρεύουν στην ακτή, ενώ οι άντρες ψαρεύουν με τις βάρκες.

   Επισκέφτηκα το Νησί της Μοζαμβίκης, που κρύβει μια τόσο πλούσια ιστορία… Αρκετά πριν το 15ο αιώνα, ήταν ήδη ένα σπουδαίο εμπορικό κέντρο, που είχε επαφές με τη Μαδαγασκάρη, την Περσία, την Αραβία και άλλους μακρινούς τόπους. Ύστερα, ο Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε εκεί και το νησί αυτό έγινε η πρωτεύουσα της Πορτογαλικής Ανατολικής Αφρικής. Η πορτογαλική αρχιτεκτονική είναι ακόμη εμφανής στα κάστρα και τα παλιά σπίτια που σώζονται. Έτσι σ’ αυτό το μικρό κομμάτι γης ζει μια ποικιλόμορφη και πολυπολιτισμική κοινωνία. Σ’ ένα νησί που μπορεί να περπατήσει κανείς από άκρη σ’ άκρη μέσα σε λίγα λεπτά, υπάρχουν χριστιανικές εκκλησίες, τζαμιά, αλλά κι ένας ινδουιστικός ναός!

Το φρούριο São Sebastião στο Νησί της Μοζαμβίκης είναι το παλαιότερο φρούριο που σώζεται ακέραιο στην Υποσαχάρια Αφρική.

Το φρούριο São Sebastião στο Νησί της Μοζαμβίκης είναι το παλαιότερο φρούριο που σώζεται ακέραιο στην Υποσαχάρια Αφρική.

   Δε μπορούσα να χορτάσω τις καταπληκτικές ακτές αυτής της χώρας… Έτσι αφιέρωσα μερικές ακόμη μέρες στην κωμόπολη της Nacala-a-Velha. Με τον οικοδεσπότη μου, τον Joachim, και τους φίλους του, επισκεφτήκαμε την καθολική ιεραποστολή της Cava. Την Κυριακή, ο Πάτερ Silvano καβάλησε τη μοτοσυκλέτα του, καβάλησα κι εγώ τη δική μου κι οδηγούσαμε για μια ώρα σε μονοπάτια για να φτάσουμε σ’ έναν απομακρυσμένο οικισμό μέσα στο δάσος. Δεκάδες χωρικοί απ’ ολόκληρη την περιοχή είχαν συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν την υπαίθρια λειτουργία. Έμειναν έκπληκτοι όταν με είδαν εκεί κι ήταν πολύ περίεργοι να μάθουν για τις περιπέτειές μου στην Αφρική. Απαντούσα τις ερωτήσεις τους στ’ αγγλικά, η Elena τις μετέφραζε στα πορτογαλικά και κάποιος ντόπιος που ήξερε πορτογαλικά, μετέφραζε ό,τι έλεγα στην τοπική γλώσσα makua, που οι χωρικοί μπορούσαν να καταλάβουν. Ποτέ δεν τους είχε επισκεφτεί κάποιος από τόσο μακριά, οπότε μ’ έκαναν να νιώθω το τιμώμενο πρόσωπο. Μέχρι που οργάνωσαν παραδοσιακούς χορούς για ‘μένα! Η επαφή μ’ αυτούς τους ανθρώπους ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα…

Αυτοί οι χωρικοί ποτέ δεν είχαν κάποιον επισκέπτη από τόσο μακριά, οπότε οργάνωσαν παραδοσιακούς χορούς για να με τιμήσουν!

Αυτοί οι χωρικοί ποτέ δεν είχαν κάποιον επισκέπτη από τόσο μακριά, οπότε οργάνωσαν παραδοσιακούς χορούς για να με τιμήσουν!

   Αφού τραγούδησαν όλοι μαζί «Ποια είναι τα προβλήματα στο σπίτι σας;», οι χωρικοί απαντούσαν με τη σειρά. Έτσι όλοι γνωρίζουν τι συμβαίνει στο χωριό κι αν είναι εφικτό, οι γηραιότεροι δίνουν τις συμβουλές τους. Μετά απ’ αυτό, η λειτουργία ξεκίνησε με τοπική μουσική και χορούς, κυρίως από τις γυναίκες. Είχαν φέρει δυο ζωντανές κότες, για να ετοιμάσουν στη φωτιά ένα γεύμα για όλους. Αφού φάγαμε, τους αποχαιρετήσαμε και μου ζήτησαν να τους ενημερώσω αν φτάσω στη χώρα μου σώος και αβλαβής.

Αυτός είναι ο μικρός ναός που οι χωρικοί έχτισαν στο δάσος και τον επισκεφτήκαμε μαζί με τον Πάτερ Silvano για να λειτουργήσει.

Αυτός είναι ο μικρός ναός που οι χωρικοί έχτισαν στο δάσος και τον επισκεφτήκαμε μαζί με τον Πάτερ Silvano για να λειτουργήσει.

   Ήταν ώρα ν’ αφήσω για λίγο τη μοτοσυκλέτα μου και να πάρω τη βάρκα για το Νησί Ibo. Κατασκήνωσα στην ακτή και περίμενα 22 ώρες μέχρι να φύγει η επόμενη βάρκα. Σαράντα άτομα στοιβαχτήκαμε στο μικρό, ξύλινο πλεούμενο μαζί μ’ όλα τα μπαγκάζια μας. Άντρες, υπομονετικές γυναίκες και παιδιά κάθονταν οπουδήποτε υπήρχε χώρος, είτε στο πάτωμα είτε πάνω στα μπαγκάζια. Καθώς το παλιό σκαρί πάλευε με τα κύματα και το νερό έμπαινε μέσα, αισθάνθηκα πως παρόμοιες πρέπει να ‘ναι οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν επί μέρες οι Αφρικανοί μετανάστες που προσπαθούν να διαπλεύσουν τη Μεσόγειο για να φτάσουν στη γη της επαγγελίας, την Ευρώπη…

Πλέοντας προς το Νησί Ibo, αισθάνθηκα πως παρόμοιες πρέπει να 'ναι οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν επί μέρες οι Αφρικανοί μετανάστες που προσπαθούν να διαπλεύσουν τη Μεσόγειο για να φτάσουν στη γη της επαγγελίας, την Ευρώπη...

Πλέοντας προς το Νησί Ibo, αισθάνθηκα πως παρόμοιες πρέπει να ‘ναι οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν επί μέρες οι Αφρικανοί μετανάστες που προσπαθούν να διαπλεύσουν τη Μεσόγειο για να φτάσουν στη γη της επαγγελίας, την Ευρώπη…

   Το Ibo ήταν ένας πολυσύχναστος σταθμός για τους δουλεμπόρους κι αποτελούσε τη δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Μοζαμβίκης. Τώρα είναι ένα σουρεαλιστικό μέρος γεμάτο παλιά, πορτογαλικά σπίτια. Κάποια έχουν γίνει ερείπια, ενώ άλλα μοιάζουν με ερείπια, αλλά υπάρχει κόσμος που ζει μέσα. Η Μοζαμβίκη υπέφερε από έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, που κράτησε δεκαπέντε χρόνια. Έτσι τώρα έχουν ερειπωθεί τα πάντα. Η χώρα είναι λιγότερο ανεπτυγμένη από τα γειτονικά της κράτη, αλλά οι κάτοικοί της παραμένουν χαμογελαστοί και προσπαθούν να χτίσουν μια ζωή από τα ερείπια…

Μετά από δεκαπέντε χρόνια ενός αιματηρού, εμφύλιου πολέμου, η ζωή συνεχίζεται στη Μοζαμβίκη ανάμεσα σε παλιά, πορτογαλικά ερείπια...

Μετά από δεκαπέντε χρόνια ενός αιματηρού, εμφύλιου πολέμου, η ζωή συνεχίζεται στη Μοζαμβίκη ανάμεσα σε παλιά, πορτογαλικά ερείπια…

   Ήταν ώρα ν’ αφήσω και πάλι τις ακτές, αφού ήθελα οπωσδήποτε να επισκεφτώ το Μαλάουι. Απείχε πάνω από 1.000 χιλιόμετρα, αλλά έκοψα δρόμο από κάποιους ωραίους χωματόδρομους που βρήκα. Σε μερικά σημεία είχε αρκετή άμμο κι εκείνη την πούδρα που στη Σαχάρα αποκαλούν «φις-φις». Είναι εκείνη η πολύ μαλακή άμμος που σηκώνει ολόκληρο σύννεφο σκόνης. Παρόλ’ αυτά, απόλαυσα τη διαδρομή και μετά από δυο νύχτες ελεύθερης κατασκήνωσης στη ζούγκλα, έφτασα στα σύνορα…

Επιτέλους βρήκα έναν κινέζικο ανεμοθώρακα για ν' αντικαταστήσω αυτόν που είχα σπάσει... Τιμή: 3 ευρώ για τον ανεμοθώρακα και 1 ευρώ για τη βάση. Τα εργατικά συμπεριλαμβάνονται!

Επιτέλους βρήκα έναν κινέζικο ανεμοθώρακα για ν’ αντικαταστήσω αυτόν που είχα σπάσει… Τιμή: 3 ευρώ για τον ανεμοθώρακα και 1 ευρώ για τη βάση. Τα εργατικά συμπεριλαμβάνονται!


 

Where is mad nomad
Τα βιβλία μου

Κυκλοφόρησε το βιβλίο σχετικά με το ταξίδι μου στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή!

 

Ταξιδεύω άρα υπάρχω

Ταξιδεύω άρα υπάρχω   Facebook

Newsletters
Loading...Loading...


TED Talks

Η ομιλία μου στο TEDx Komotini

TEDx
Interview

Ντοκιμαντέρ σχετικά με το greece2india

Asia
Awarded by
Jupiter's Traveller