Automatic translation
SpanishPortugueseFrenchGermanItalianRussian
Supporters

Motoraid

 

REV'IT!

 

3P Racing

 

ELPA

 

eXTra Products

 

PlanetSim

 

Baja Designs

 

Travel Bookstore

 

NRG

 

Sena

 

Motomax

 

Flipped Horizons

   

Οικονομική Μακεδονίας

 

Moto Market

 

Cobrra

 

Atlas Panniers

 

Fifth Element

 

ANEK

 

Bikegear

 

Ω2

Ακτή Ελεφαντοστού ή αλλιώς… Τύφλα να ‘χει η Ευρώπη!

mad nomad: Μετά από τόσους μήνες, έπεισα επιτέλους τη Χριστίνα να γράψει αυτή μια ανταπόκριση! Μέτρησε κι ο λόγος του Νίκου Δέλκου 😉  Απολαύστε την λοιπόν…

 

   Με το που περάσαμε τα σύνορα απ’ τη Γουινέα στο Côte d’ Ivoire… ε, στην Ακτή Ελεφαντοστού ήθελα να πω (μετά από τόσες χώρες το γαλλικό μου βγαίνει αυθόρμητα πια!), πάθαμε πολιτισμικό τραλαλά! Ο χωματόδρομος ήταν τόσο καλοστρωμένος που έμοιαζε με εθνική οδό, σε αντίθεση με τους χωματόδρομους(;) της Γουινέας, που ήταν λες κι είχαν προσγειωθεί εκεί κομήτες, με λακκούβες μεγάλες σαν κρατήρες. Και το πιο συγκλονιστικό; Τα δημόσια φώτα στα χωριά της Ακτής Ελεφαντοστού έκαιγαν ολόλαμπρα μέρα μεσημέρι! Στη Γουινέα ακόμη και στις μεγάλες πόλεις, συνήθως, ούτε που υπάρχει δημόσιο δίκτυο ηλεκτροδότησης.

Το πρωί ήρθαν οι αγρότισσες της περιοχής εκεί που κατασκηνώναμε, οι οποίες ήταν γεμάτες ζωντάνια!

   Κατευθυνθήκαμε προς την πόλη του Man, στα βόρεια της χώρας. Το 2010, με αφορμή τις προεδρικές εκλογές, ξέσπασαν μεγάλες ταραχές που κλιμακώθηκαν κι εξελίχθηκαν σ’ εμφύλιο πόλεμο μέχρι την αρχή του επόμενου έτους. Η ανταλλαγή πυροβολισμών ακόμα και μέσα στην πόλη του Abidjan ήταν πια καθημερινό φαινόμενο. Η περιοχή γύρω από το Man βίωσε την κατάσταση σ’ έντονο βαθμό λόγω του μεγάλου αριθμού ανταρτών που κατοικοεδρεύουν εκεί. Πλέον το μόνο που έχει μείνει μάρτυρας των ταραγμένων εκείνων ημερών είναι τα συνεχή στρατιωτικά και αστυνομικά μπλόκα. Ωστόσο, εμείς ως “τουρίστες” δεν αντιμετωπίσαμε τίποτε άλλο εκτός από χαμόγελα και καλωσορίσματα…

Στην Ακτή Ελεφαντοστού οι τάφοι βρίσκονται, συνήθως, δίπλα στο δρόμο! Λες κι είναι εκεί για να υπενθυμίζουν στον καθένα τις βαριές συνέπειες του πολέμου…

   Η πρώτη στάση μας ήταν στο Yamoussoukro, που αποτελεί την επίσημη πρωτεύουσα της χώρας, αν κι είναι η τέταρτη σε πληθυσμό πόλη. Πλησιάζοντας, το πολιτισμικό σοκ συνεχίστηκε… Οδηγούσαμε σ’ έναν αυτοκινητόδρομο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, με δυο λωρίδες ανά κατεύθυνση και άσφαλτο βελούδο… Περιττό να πω, βέβαια, ότι ο Ηλίας είχε πέσει σε κατάθλιψη και μονολογούσε με νοσταλγία “Πάει η Γουινέα με τα βουνά της και τους χωματόδρομούς της, πάνε όλα…!!”.

   Είχαμε σκοπό να επισκεφτούμε την πιο διάσημη Κυρία, μια από τις ψηλότερες του κόσμου… Την είδαμε από πολύ μακριά, έτσι μεγαλοπρεπής που είναι, να στέκει στη μέση μιας αχανούς έκτασης – η Βασιλική της Παναγίας της Ειρήνης! Χτίστηκε μετά από εντολή του πρώτου προέδρου της Ακτής Ελεφαντοστού, του Félix Houphouët-Boigny. Ολοκληρώθηκε το 1989 κι είναι ένας από τους ψηλότερους ναούς του κόσμου, ξεπερνώντας σε ύψος, όχι όμως και σε χωρητικότητα, τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Για την ανέγερσή του απαλλοτριώθηκε ένα τεράστιο φοινικόδασος, που όμως ήταν ιδιοκτησία του προέδρου, οπότε οι διαφωνούντες κατάπιαν το σάλιο τους…

Το εσωτερικό της Βασιλικής της Παναγίας της Ειρήνης έχει 7.000 καθίσματα!

   Μείναμε με το στόμα ανοιχτό! Όταν σταθήκαμε δίπλα σ’ έναν κίονα (από τους πολλούς!) για να βγάλουμε φωτογραφία, δε φτάναμε ούτε καν τη βάση του – όχι μόνο εγώ, αλλά κι ο Ηλίας… 😉  Εσωτερικά έχει σύστημα κλιματισμού για κάθε στασίδι, κουρτίνες ψυχρού αέρα μπροστά από τις εισόδους, ανελκυστήρες μέσα σε τέσσερις απ’ τις κολώνες για άμεση πρόσβαση στο θόλο… τρελά πράγματα!

Σας το είπα: ούτε στη βάση δεν έφτανα! Τα μεγέθη σ’ αυτόν το ναό είναι γιγαντιαία!

   Πόσο μπορεί να στοιχίζει η ματαιοδοξία ενός ανθρώπου; Πόσο θα είχε βελτιωθεί η καθημερινή ζωή των ανθρώπων εδώ, αν τα λεφτά αυτά είχαν ξοδευτεί σε κοινωνικές παροχές, όπως η υγεία κι η παιδεία; Σφραγίδα της ματαιοδοξίας αυτής αποτελεί ένα από τα πολλά εκπληκτικά βιτρό της βασιλικής, αυτό που αναπαριστά την Είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Εκεί μπορεί κανείς να θαυμάσει τον πρόεδρο φάτσα-κάρτα ανάμεσα στους πιστούς! Το μόνο καλό είναι ότι πολλοί άνθρωποι βρήκαν δουλειά για τη συντήρηση του οικοδομήματος αυτού – μόνο οι κηπουροί είναι 43!

Ποια Νέα Υόρκη και ποιο Μανχάταν; Στο Abidjan είμαστε!

   Η δεύτερη στάση μας ήταν στο Abidjan, το οικονομικό κέντρο της χώρας, με όλες τις υπηρεσίες να είναι συγκεντρωμένες εκεί και με κάτι τεράστιους ουρανοξύστες ν’ αποτελούν το σήμα κατατεθέν της πόλης. Εκεί μας φιλοξένησε η Ute, που γεννήθηκε στη Γερμανία, αλλά έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην αγαπημένη της ήπειρο, την αφρικανική. Έχει ζήσει σ’ όλες σχεδόν τις “κόκκινες ζώνες”: Τσαντ, Σουδάν, Σιέρα Λεόνε και πάει λέγοντας… Απίστευτη γυναίκα με ιστορίες που ποτέ δε φτάνουν στα Μ.Μ.Ε..

Από τα σπίτια όπου δεν είχαμε ούτε τρεχούμενο νερό, καταλήξαμε σε σπίτι με πισίνα!

   Κι αν νομίζεις ότι οι νομάδες μένουν μόνο σε αντίσκηνα και καλύβες, έπρεπε να μας έβλεπες ν’ απολαμβάνουμε το πρωινό μας στον κήπο, δίπλα στην πισίνα!! Το σπίτι είχε ανέσεις πρωτάκουστες για τις προηγούμενες χώρες που επισκεφτήκαμε – τρεχούμενο νερό και μάλιστα ζεστό, κουζίνα με φούρνο, κλιματιστικό (καθώς εδώ οι θερμοκρασίες έχουν ανέβει ανυπόφορα…), Wi-Fi και… πλυντήριο – γιούπι! Άσε τα super market… είχαν καλούδια που δεν τα είχαμε ξαναδεί ποτέ, παράδεισος – με ευρωπαϊκές τιμές κόλαση, βέβαια!

Το Grand Bassam το 1893 έγινε η πρωτεύουσα της γαλλικής αποικίας.

   Εκεί βγάλαμε τη βίζα για τη Γκάνα (αφού μας βγάλανε το λάδι!) και (με βαριά καρδιά…) αποχωριστήκαμε το πλυντήριο… ε, το Abidjan ήθελα να πω… Πηγαίνοντας προς τα σύνορα, από τον παραλιακό δρόμο για το Grand Bassam, βλέπαμε συνέχεια αμμουδερές παραλίες με φοίνικες, resorts και μπιτσόμπαρα – τύφλα να’ χει η Χαλκιδική…! Ωστόσο, ακόμα κι εδώ, στον παράδεισο της βελούδινης ασφάλτου, ο Ηλίας κατάφερε να ξετρυπώσει κάτι ξεχασμένους χωματόδρομους, που σε κάποια σημεία είχαν και άμμο!! Έλεος, ποιος θα μου πει πως απενεργοποιείται αυτή η εντολή στο GPS;;

Ακόμη και στην Ακτή Ελεφαντοστού τον ξετρύπωσε το χωματόδρομο ο τρελός νομάς!

   Περάσαμε από τεράστιες καλλιέργειες φοινικόδεντρων, μπανανιών και καουτσουκόδεντρων. Η Ακτή Ελεφαντοστού έχει τη μεγαλύτερη παραγωγή κακάο στον κόσμο. Ωστόσο, είναι μια χώρα μ’ ελάχιστο χρώμα Αφρικής – αν εξαιρέσει κανείς ότι σκάσαμε από τους πολλούς ανανάδες, τα μάνγκο και τις παπάγια – και δεν κατάφερε, παρ’ όλες τις ανέσεις που μας προσέφερε, να μας κλέψει την καρδιά…

Έχουν και τα θετικά τους οι χωματόδρομοι… Μόνο έτσι μπορεί ν’ ανακαλύψει κανείς μικρά, γραφικά χωριουδάκια!

Γουινέα – Ακτή Ελεφαντοστού 1-0, λοιπόν! Λέτε η Γκάνα να τα πάει καλύτερα…;;

 

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο απ’ το ταξίδι μας στην Ακτή Ελεφαντοστού:

Soundtracks (μουσική της Ακτής Ελεφαντοστού):
Alpha Blondy – Cocody Rock
Alpha Blondy – Interplanetary Revolution

 

Where is mad nomad
Τα βιβλία μου

Κυκλοφόρησε το βιβλίο σχετικά με το ταξίδι μου στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή!

 

Ταξιδεύω άρα υπάρχω

Ταξιδεύω άρα υπάρχω   Facebook

Newsletters
Loading...Loading...


TED Talks

Η ομιλία μου στο TEDx Komotini

TEDx
Interview

Ντοκιμαντέρ σχετικά με το greece2india

Asia
Awarded by
Jupiter's Traveller