Automatic translation
SpanishPortugueseFrenchGermanItalianRussian
Supporters

Motoraid

 

REV'IT!

 

3P Racing

 

ELPA

 

eXTra Products

 

PlanetSim

 

Baja Designs

 

Travel Bookstore

 

NRG

 

Sena

 

Motomax

 

Flipped Horizons

   

Οικονομική Μακεδονίας

 

Moto Market

 

Cobrra

 

Atlas Panniers

 

Fifth Element

 

ANEK

 

Bikegear

 

Ω2

Ναμίμπια: Μια χώρα-διαμάντι!

   Συνεχίζοντας νότια μέσα από τους χωματόδρομους, έφτασα στο Lüderitz, άλλη μια πόλη που φανερώνει έντονα τη γερμανική παρουσία του παρελθόντος. Εκεί απόλαυσα μια ωραία βόλτα με τη μοτοσυκλέτα στις ερημικές κι ανεμοδαρμένες παραλίες της χερσονήσου που προστατεύει την πόλη από τα μανιασμένα κύματα του Ατλαντικού.

Οι ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού γύρω από το Lüderitz κρύβουν πολλές παγίδες...

Οι ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού γύρω από το Lüderitz κρύβουν πολλές παγίδες…

   Ένα μέρος που δε θα ‘χανα σε καμιά περίπτωση ήταν το Kolmanskop. Ο οικισμός αυτός είχε ιδρυθεί στην έρημο το 1908, όταν ένας ντόπιος εργάτης βρήκε στην περιοχή ένα διαμάντι και χωρίς να γνωρίζει την αξία του, το έδειξε στο Γερμανό προϊστάμενό του. Διαπίστωσαν πως τα διαμάντια ήταν τόσα, που μερικές φορές δε χρειαζόταν καν να σκάψουν. Όπως ήταν αναμενόμενο, η γερμανική κυβέρνηση σύντομα χαρακτήρισε την περιοχή ως απαγορευμένη για τους πάντες. Γερμανοί αδαμαντωρύχοι άρχισαν αμέσως να συρρέουν, ενώ φυσικά οι ντόπιοι ήταν αυτοί που χρησιμοποιούνταν για τις επίπονες χειρονακτικές εργασίες.

Τ' άγρια αυτά άλογα έχουν προσαρμοστεί στις αφιλόξενες συνθήκες της αρχαιότερης ερήμου στον κόσμο, της Ναμίμπ, και τώρα πια θεωρούνται ξεχωριστή ράτσα. Μάλιστα, το ένα από αυτά ερωτεύτηκε το Μπαομπάμπη!

Τ’ άγρια αυτά άλογα έχουν προσαρμοστεί στις αφιλόξενες συνθήκες της αρχαιότερης ερήμου στον κόσμο, της Ναμίμπ, και τώρα πια θεωρούνται ξεχωριστή ράτσα. Μάλιστα, το ένα από αυτά ερωτεύτηκε το Μπαομπάμπη!

   Τα μέτρα ασφαλείας για να μην κλαπούν διαμάντια ήταν αυστηρότατα. Έδεναν τα χέρια και τα πόδια των εργατών κι αυτοί έψαχναν στην άμμο έρποντας. Τους έδεναν ακόμη και το στόμα, για να μη μπορούν να καταπιούν κάποιο διαμάντι και το μεταφέρουν έτσι μέσα στο σώμα τους. Παρόλ’ αυτά, πολλοί, για να έχουν στην κατοχή τους έναν τόσο πολύτιμο λίθο και να καταφέρουν ν’ αλλάξουν τη ζωή τους, είχαν σκεφτεί κόλπα που ξεπερνούν κάθε φαντασία. Μέχρι και σε περιστέρια έκρυβαν τα διαμάντια κι ακόμη και σήμερα απαγορεύεται η κατοχή περιστεριών στην περιοχή!

Κάποτε το Kolmanskop και το Lüderitz ήταν οι πλουσιότερες πόλεις στα νότια της Αφρικής. Τώρα όλα μυρίζουν εγκατάλειψη...

Κάποτε το Kolmanskop και το Lüderitz ήταν οι πλουσιότερες πόλεις στα νότια της Αφρικής. Τώρα όλα μυρίζουν εγκατάλειψη…

   Η πόλη του Lüderitz και το γειτονικό Kolmanskop ήταν οι πλουσιότερες πόλεις στα νότια της Αφρικής εκείνη την εποχή. Στο Kolmanskop, στη μέση της ερήμου, έφερναν νερό από τη θάλασσα με σωλήνες. Έτσι έφτιαχναν πάγο για να ψύχουν τις μπύρες τους οι Γερμανοί, ενώ είχαν μέχρι και πισίνα! Τόνοι πόσιμου νερού μεταφέρονταν από μακριά με τα χερσαία μέσα της εποχής… Τόνοι άνθρακα εισάγονταν από τη Νότια Αφρική για να λειτουργήσει το εργοστάσιο ηλεκτρισμού. Ο οικισμός, επίσης, διέθετε σχολείο, καζίνο, bowling, θέατρο όπου ακόμη κι από την Ευρώπη έρχονταν διάσημοι καλλιτέχνες για να ψυχαγωγήσουν τους αδαμαντωρύχους, το πρώτο τραμ στην Αφρική, αλλά και νοσοκομείο με το πρώτο μηχάνημα για ακτινογραφίες στο νότιο ημισφαίριο! Μη βιάζεστε να συμπεράνετε πως οι Γερμανοί εργοδότες ενδιαφέρονταν για την υγεία των υπαλλήλων τους. Οι ακτινογραφίες γίνονταν για να φανεί αν οι εργάτες είχαν κρύψει διαμάντια μέσα στο σώμα τους, τεχνική που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα! Σκεφτείτε πως οι εργάτες έμεναν έγκλειστοι στον οικισμό για τα δυο χρόνια που διαρκούσε το συμβόλαιό τους…

Μέχρι και bowling διέθετε ο οικισμός των αδαμαντωρύχων στο Kolmanskop εκείνη την εποχή...

Μέχρι και bowling διέθετε ο οικισμός των αδαμαντωρύχων στο Kolmanskop εκείνη την εποχή…

   Πήρα πάλι τους χωματόδρομους για να φτάσω στο Fish River Canyon. Στο δρόμο ο κινητήρας της μοτοσυκλέτας μου άρχισε να κάνει διακοπές. Όταν οδηγούσα στις ατελείωτες ευθείες με 70 χιλιόμετρα την ώρα, δεν παρατηρούσα κανένα πρόβλημα. Όταν, όμως, έκοβα ταχύτητα, διαπίστωνα πως ο κινητήρας δούλευε με διακοπές, ενώ δε μπορούσε να κρατήσει το ρελαντί. Σκέφτηκα πως προφανώς θα θέλει καθάρισμα το καρμπιρατέρ, αφού είχα κάνει χιλιάδες χιλιόμετρα σε δύσκολες εκτός δρόμου συνθήκες και με βενζίνη αμφιβόλου ποιότητας.

Καθαρίζοντας το καρμπιρατέρ από το χώμα της ερήμου.

Καθαρίζοντας το καρμπιρατέρ από το χώμα της ερήμου.

   Πράγματι, από το καζανάκι του καρμπιρατέρ έβγαλα χώμα κι ας έχω εγκαταστήσει φίλτρο βενζίνης! Το περίεργο, όμως, ήταν πως το πρόβλημα δε λύθηκε. Είχα κατέβει σε υψόμετρο και σκέφτηκα μήπως οι βαλβίδες είχαν μειωμένο διάκενο κι η ζέστη τις έκανε να μένουν ανοιχτές. Κατασκήνωσα σ’ ένα όμορφο μέρος μπροστά στο φαράγγι, άφησα τον κινητήρα να κρυώσει τελείως και το πρωί ρύθμισα το διάκενο των βαλβίδων. Τις είχα αμελήσει για περίπου 11.500 χιλιόμετρα, οπότε οι βαλβίδες εξαγωγής είχαν λίγο μικρότερο διάκενο απ’ όσο θα έπρεπε. Δυστυχώς, όμως, ούτε αυτό έφταιγε…

Ένα από τα λιγοστά δέντρα της περιοχής μου προσέφερε απλόχερα τη σκιά του, για να κατασκηνώσω με θέα το Fish River Canyon και να ρυθμίσω το διάκενο των βαλβίδων του κινητήρα.

Ένα από τα λιγοστά δέντρα της περιοχής μου προσέφερε απλόχερα τη σκιά του, για να κατασκηνώσω με θέα το Fish River Canyon και να ρυθμίσω το διάκενο των βαλβίδων του κινητήρα.

   Είχα ελέγξει εξ αρχής αν υπήρχε σπινθήρας στο μπουζί κι αυτό μ’ είχε ξεγελάσει. Όταν το έλεγξα πάλι, διαπίστωσα πως ο σπινθήρας δεν ήταν πάντα δυνατός. Αυτό με οδήγησε προς τη σωστή κατεύθυνση… Οι ύποπτοι ήταν: η μονάδα ηλεκτρονικής ανάφλεξης, ο πολλαπλασιαστής και τα πηνία, με τον πρώτο να συγκεντρώνει τις περισσότερες υποψίες μου. Όσο ταξίδευα με τη Χριστίνα, η διάγνωση των βλαβών ήταν παιχνιδάκι! Αντάλλαζα μεταξύ των μοτοσυκλετών μας τα εξαρτήματα που υποπτευόμουν πως φταιν κι έβρισκα αμέσως το πρόβλημα. Τώρα, όμως, ήμουν μόνος στην ερημική Ναμίμπια κι ανταλλακτικά δεν υπήρχαν σε ακτίνα χιλιάδων χιλιομέτρων…

Ώρα να ξεχάσω τα προβλήματα για λίγο και ν' απολαύσω το ηλιοβασίλεμα πάνω από το φαράγγι...

Ώρα να ξεχάσω τα προβλήματα για λίγο και ν’ απολαύσω το ηλιοβασίλεμα πάνω από το φαράγγι…

   Πήγα με τα χίλια ζόρια σ’ έναν οικισμό όπου το κινητό μου τηλέφωνο είχε σήμα. Να ‘ναι καλά η PlanetSim, που δουλεύει σχεδόν σ’ όλες τις χώρες του κόσμου! Τηλεφώνησα στο Δημήτρη Κατηγιάννη από το NRG, το μάστορα που πάντα με σώζει σε τέτοιες καταστάσεις… Μου είπε ένα παλιό, ινδιάνικο κόλπο, που ούτε είχα φανταστεί πως θα μπορούσε να δώσει λύση στο πρόβλημά μου: να χτυπήσω γερά τη μονάδα ηλεκτρονικής ανάφλεξης, μήπως το πρόβλημα οφείλεται σε κακή επαφή ή ψυχρή κόλληση κι έτσι λυθεί προσωρινά!

Αυτοί οι ατελείωτοι χωματόδρομοι της Ναμίμπια ήταν που με ξελόγιασαν!

Αυτοί οι ατελείωτοι χωματόδρομοι της Ναμίμπια ήταν που με ξελόγιασαν!

   Σύνδεσα πάλι όλα τα εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα, πάτησα τη μίζα και ως διά μαγείας, όλα δούλευαν ρολόι! Επιτέλους, μετά από δυο μέρες αναζητήσεων μπορούσα να συνεχίσω! Είχα εκατοντάδες χιλιόμετρα εκτός δρόμου οδήγησης μπροστά μου κι ευχόμουν όλα τα μικροεξαρτήματα της μονάδας ηλεκτρονικής ανάφλεξης να κάνουν επαφή μέχρι να φτάσω στο Cape Town της Νότιας Αφρικής, όπου θα μπορούσα να δώσω μια λύση…

Με τη μοτοσυκλέτα να λειτουργεί και πάλι άψογα, ήταν ώρα ν' απολαύσω το Fish River Canyon, που θεωρείται το δεύτερο μεγαλύτερο φαράγγι του κόσμου, μετά το Grand Canyon!

Με τη μοτοσυκλέτα να λειτουργεί και πάλι άψογα, ήταν ώρα ν’ απολαύσω το Fish River Canyon, που θεωρείται το δεύτερο μεγαλύτερο φαράγγι του κόσμου, μετά το Grand Canyon!

   Με το πρόβλημα να έχει λυθεί, φανερά πιο ξένοιαστος, επισκέφτηκα το μεγαλοπρεπές Fish River Canyon. Θεωρείται το δεύτερο μεγαλύτερο φαράγγι του κόσμου, μετά το Grand Canyon, αλλά αυτό εξαρτάται από το πώς μετρά κανείς ένα φαράγγι. Πάντως, σίγουρα είναι εντυπωσιακό το τοπίο! Έφτασα στο Aussenkehr, όπου φιλοξενήθηκα μέσα σ’ έναν τεράστιο αμπελώνα στην όχθη του Ποταμού Orange, που χωρίζει τη Ναμίμπια από τη Νότια Αφρική.

Περιέργως, η περιοχή του Aussenkehr, αν και είναι ερημική, είναι γεμάτη ατελείωτους αμπελώνες!

Περιέργως, η περιοχή του Aussenkehr, αν και είναι ερημική, είναι γεμάτη ατελείωτους αμπελώνες!

   Εκεί είχα ένα δίλημμα. Ήθελα να κάνω ένα μεγάλο κύκλο προς τα δυτικά, για ν’ απολαύσω τη γραφική κι ήσυχη εκτός δρόμου διαδρομή δίπλα στον ποταμό και να μπω στη Νότια Αφρική από κάποια ξεχασμένα σύνορα που τα περνά κανείς διασχίζοντας τον ποταμό με σχεδία. Χωρίς, όμως, να ‘μαι σίγουρος αν η μονάδα ηλεκτρονικής ανάφλεξης θα ξαναεμφανίσει το πρόβλημα σύντομα, σκεφτόμουν μήπως θα ‘πρεπε ν’ ακολουθήσω την άσφαλτο για να φτάσω στο Cape Town από το συντομότερο δρόμο. Ε, αφού με ξέρετε, τι λέτε να διάλεξα; Ούτως ή άλλως, είχα καλύψει ήδη εκατοντάδες χιλιόμετρα σε χωματόδρομους κι η μοτοσυκλέτα λειτουργούσε άψογα!

Σιγά μην έμπαινα στη Νότια Αφρική από άσφαλτο! Το Διασυνοριακό Πάρκο /Ai/Ais - Richtersveld προσφέρει μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα εναλλακτική ;-)

Σιγά μην έμπαινα στη Νότια Αφρική από άσφαλτο! Το Διασυνοριακό Πάρκο /Ai/Ais – Richtersveld προσφέρει μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα εναλλακτική 😉

   Αφιέρωσα έναν ολόκληρο μήνα σ’ αυτήν την άκρως ενδιαφέρουσα χώρα και νιώθω πως δίκαια την ονειρευόμουν τόσα χρόνια. Την εξερεύνησα από άκρη σ’ άκρη και νιώθω ικανοποιημένος και πλήρης! Ταξίδεψα σχεδόν 5.000 χιλιόμετρα στη Ναμίμπια και τα 3.000 από αυτά ήταν μακριά από τη βαρετή άσφαλτο! Αυτό ξεπερνά ακόμη και τα ποσοστά εκτός δρόμου οδήγησης που απολαύσαμε στη Μαυριτανία, τη Γουινέα και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό!

Πάνω σε μια σχεδία, αποχαιρέτησα τη Ναμίμπια με τις καλύτερες εντυπώσεις!

Πάνω σε μια σχεδία, αποχαιρέτησα τη Ναμίμπια με τις καλύτερες εντυπώσεις!


 

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε το δεύτερο μέρος του βίντεο σχετικά με τις περιπέτειές μου στη Ναμίμπια:

Soundtracks (μουσική από τη Ναμίμπια):
Blossom – I wanna be free
A Hand-Full of Namibians & Papa Wemba – Nhamo (Mbira 1)

 

Where is mad nomad
Τα βιβλία μου

Κυκλοφόρησε το βιβλίο σχετικά με το ταξίδι μου στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή!

 

Ταξιδεύω άρα υπάρχω

Ταξιδεύω άρα υπάρχω   Facebook

Newsletters
Loading...Loading...


Awarded by
Jupiter's Traveller