mad about Americas is on!Το mad about Americas ξεκίνησε!
After four years of preparations, hard labour, disappointments and delays due to covid, the time had finally come to hit the road again! Before setting off on my previous missions, to Asia and Africa, I couldn’t sleep on the final night, not because I was anxious or stressed, but because I had so much to do until the very morning of my departure! This time though, the preparations had lasted so long that everything had been completed by the final evening. There was nothing more that had to be done and I even had time to go out and say my goodbyes to friends that I will probably not see again for several years…
On Sunday the 23rd of July 2023, disregarding the civil protection messages about the heat wave, we got together, as per usual, at the White Tower of Thessaloniki for the final farewell. Relatives and friends had come not just from Thessaloniki, but all the way from Larisa, Athens, even from Patras! After opening the customary champagne that my friend Kostis brings on each one of my departures, we rode with Angeliki the ready-to-roll XR and set off to Pades along with Giorgos Grintelas, who also travels by motorbike.
We had spent two winters in Pades, a small mountain village, on the foothills of Mount Smolikas. Naturally, it holds a special place in our hearts and we spent two days there in order to recuperate from the struggles of the last months. After bidding our friends there goodbye, we set off to Igoumenitsa, where the van was waiting for us, in order to be loaded on the ship heading to Italy. By the evening of the same day we had arrived in Brindisi and our wheels were rolling on Italian ground!
I was not worried at all about the motorbike… After all these years, I know it like the back of my hand. We had done a lot of trials with the van, but the expedition had now begun and we were in a foreign country. My main worry was whether everything would work the way I had designed it to, whereas Angeliki was worried much more about whether she would be able to use all the equipment properly. Luckily, everything worked perfectly well, so as the days went by, our stress would decrease and our enthusiasm would increase, as we came to realise that all these years of work on the van didn’t go to waste!

Since the Middle Ages, the houses in Alberobello were being built with these domes (trulli), so that they could be disassembled in order to avoid the heavy taxation imposed by the Kingdom of Naples.
Both myself and Angeliki had visited the cities and tourist attractions of Italy before. This time round, we wanted to visit places that we hadn’t seen before. We started off in the picturesque Alberobello and the old town of Matera, prior to driving up the Apennine Mountains, Italy’s backbone. During this time, we cooled off the summer heat and discovered beautiful, isolated mountains! Our favourite spot was above the small town of Capistrello, on a green glade in the middle of a forest, which we liked so much that we stayed there for two nights!
We continued on on Tuscany’s rural roads and made it to the ancient spa town of Saturnia, in an otherworldly landscape! After a stop at the picturesque castle town of Cortona, it was time to descend the Appennines. We crossed the plains that were of little interest to us and headed towards the Alps, where we would spend two of the three weeks that we had at our disposal for the short European part of the trip.

The thermal springs of Saturnia are exactly how we like them: outdoors, free access 24/7, impressive scenery and lukewarm waters!
It was time to start the hiking! Although we were well into August, the Alps made us forget it was summer… At night, the temperature would drop down as low as 6o Celsius and Angeliki kept saying how wise of a choice it was to install a cabin heater and a water heater in the van! The sceneries were beautiful, but packed with tourists. Thankfully, the 4×4 would allow us to get away from it all and spend quiet evenings in the mountains. It was clear that Europe is not our cup of tea, as we had to always keep in mind the various rules and laws that govern peoples’ lives in these countries. Italy, however, is very well organised for motorhomes and nearly every city has free facilities for them, so we never had to spend a night in a camping or a hostel. We spent every night in the van, since we had everything we needed in there. We had a toilet, hot water to shower, endless energy, our kitchen, our warm bed and whatever else we could think of!
After visiting the beautiful, mountainous tax haven of Livigno, where we filled up with diesel for just 1.27 € per litre, we decided to enter Switzerland for a little bit, since it was next door. It was a good opportunity to visit a picturesque village that we missed during the winter of 2018, when we lived in Geneva for a few months. The village is called Guarda in the Romansh region of Switzerland, and it is full of restored houses with beautiful murals!
Upon our return to Italy, we headed to Lake Como. The time had come to try out the Italian part of the Trans Euro Trail (TET), a largely off-road route, which has been designed for motorbikes! Riding an unloaded motorbike, which was unheard of in my past trips, I enjoyed amazing mountain routes and found myself in incredible places! Angeliki was, of course, driving the van on tarmac and we would reunite in the evenings.
I was naturally dying for a flight on my paraglider on the Alps! At Mount Belice I had the chance to do so and flew for over an hour, reaching the clouds! The days were going by quickly and it was time to enter France… We chose the Colle dell’ Agnello Pass, at an altitude of 2,744 metres (9,003 ft), which I liked much more than the famous Stelvio Pass, since its curves are much more satisfying, there are barely any vehicles, the scenery is majestic and we even saw chamois!
After a short wander around the French Alps, we made our way to Marseille, where we had to deliver the vehicles to the company that would ship them on a vessel to South America, to Uruguay. We loaded the motorbike in the van, which we dropped off at a warehouse, we signed a document and that was that. Carrying a backpack each, we took a bus to reach our hosts’ house, who would host us in Marseille for a night, before flying back to Greece. The vehicles would arrive to South America a month and a half later, so we would return to Greece for a month, before flying out to Buenos Aires.

Our vehicles with all our belongings in a container, to be shipped to Uruguay!
Don’t forget that you can see our correspondence from every place we visit on LiveTrips, while you can also follow our journey on Facebook, Instagram or YouTube!
This is the documentary about the beginnings of our adventure in Europe, on our way to the Americas (with English subtitles):
Μετά από τέσσερα χρόνια προετοιμασίας, σκληρής εργασίας, απογοητεύσεων κι αναβολών λόγω κορωνοϊού, ήρθε, επιτέλους, η ώρα να βγούμε και πάλι στον δρόμο! Προτού ξεκινήσω τις προηγούμενες αποστολές μου, στην Ασία και την Αφρική, δεν μπορούσα να κοιμηθώ το τελευταίο βράδυ, όχι επειδή είχα αγωνία ή άγχος, αλλά επειδή μέχρι το επόμενο πρωί της αναχώρησης είχα πολλά να κάνω! Αυτήν τη φορά, η προετοιμασία είχε κρατήσει τόσο, που το τελευταίο βράδυ είχαν πια όλα ολοκληρωθεί. Δεν υπήρχε κάτι άλλο να κάνω και μάλιστα, είχα χρόνο να βγω για ν’ αποχαιρετήσω κάποιους φίλους, που μάλλον θα κάνω χρόνια να ξαναδώ…
Την Κυριακή 23 Ιουλίου 2023, αψηφώντας τα μηνύματα της πολιτικής προστασίας περί καύσωνα, μαζευτήκαμε ως συνήθως στον Λευκό Πύργο για τον αποχαιρετισμό. Συγγενείς και φίλοι είχαν έρθει όχι μόνο από τη Θεσσαλονίκη, αλλά και από τη Λάρισα, την Αθήνα, ακόμα και από την Πάτρα! Αφού ανοίξαμε τη σαμπάνια, που ο φίλος μου ο Κωστής έχει κάνει έθιμο σε κάθε αποχαιρετισμό, καβαλήσαμε με την Αγγελική το πανέτοιμο XR και ξεκινήσαμε προς τους Πάδες με παρέα τον Γιώργο Γριντέλα, που κάνει κι αυτός τα δικά του ταξίδια με τη μοτοσυκλέτα του.
Στο ορεινό χωριουδάκι των Πάδων, στους πρόποδες του Σμόλικα, ξεχειμωνιάσαμε δυο χρονιές. Έχει, λοιπόν, μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μας και μείναμε εκεί δυο μέρες, για να αποφορτιστούμε από τον αγώνα των τελευταίων μηνών. Αφού αποχαιρετίσαμε κι εκεί τους φίλους μας, πήγαμε στην Ηγουμενίτσα, όπου περίμενε το βανάκι μας, για να φορτωθεί στο καράβι με προορισμό την Ιταλία. Μέχρι το απόγευμα είχαμε φτάσει στο Brindisi και οι ρόδες μας κυλούσαν πια σε ιταλικό έδαφος!
Για τη μοτοσυκλέτα μου δεν ανησυχούσα καθόλου… Τόσα χρόνια την έχω μάθει σαν την παλάμη μου, που έχει κάνει κάλους από το γκάζι. Πρόβες με το βανάκι είχαμε κάνει αρκετές, αλλά πλέον η παράσταση είχε ξεκινήσει και βρισκόμασταν σε ξένη χώρα. Εγώ ανησυχούσα για το αν θα λειτουργούν όλα όπως τα σχεδίασα και η Αγγελική ανησυχούσε πολύ περισσότερο για το αν θα καταφέρει να χρησιμοποιεί όλον αυτόν τον εξοπλισμό έτσι όπως πρέπει. Ευτυχώς, όλα λειτουργούσαν ρολόι, οπότε μέρα με τη μέρα, το άγχος μας υποχωρούσε και ο ενθουσιασμός μας αυξανόταν, όσο διαπιστώναμε ότι τόσα χρόνια εργασίας πάνω σ’ αυτό το βαν, δεν πήγαν χαμένα!

Το Alberobello χτίστηκε μ’ αυτούς τους τρούλλους από τον μεσαίωνα έτσι, ώστε τα σπίτια να μπορούν να αποσυναρμολογηθούν, για να γλιτώσουν τη βαριά φορολογία του Βασιλείου της Νάπολης.
Τις πόλεις και τα τουριστικά αξιοθέατα της Ιταλίας, τα είχαμε ήδη γυρίσει, τόσο εγώ, όσο και η Αγγελική. Αυτήν τη φορά, θέλαμε να επισκεφτούμε μέρη που δεν είχαμε ξαναδεί. Ξεκινήσαμε από το γραφικό Alberobello και την παλιά πόλη της Matera, για ν’ ακολουθήσουμε ύστερα την κεντρική ραχοκοκκαλιά της Ιταλίας, τα Απέννινα Όρη. Εκεί δροσιστήκαμε κι ανακαλύψαμε πανέμορφα, ερημικά βουνά! Το αγαπημένο μας σημείο ήταν πάνω από την κωμόπολη Capistrello, σ’ ένα καταπράσινο ξέφωτο ανάμεσα στα δέντρα, όπου μας άρεσε τόσο, που μείναμε δύο βράδια εκεί!
Συνεχίζοντας από τους επαρχιακούς δρόμους της Τοσκάνης, φτάσαμε στην αρχαία λουτρόπολη της Saturnia, σ’ ένα εξωπραγματικό τοπίο! Αφού κάναμε μια στάση στη γραφική καστρόπολη της Cortona, ήρθε η ώρα να κατεβούμε από τα Απέννινα Όρη. Διασχίσαμε τις αδιάφορες για εμάς πεδιάδες και κατευθυνθήκαμε αμέσως προς τις Άλπεις, όπου θα αφιερώναμε τις δύο από τις τρεις εβδομάδες που είχαμε στη διάθεσή μας για το μικρούλι, ευρωπαϊκό κομμάτι του ταξιδιού.

Τα ιαματικά λουτρά στη Saturnia ήταν ακριβώς έτσι όπως μας αρέσουν: υπαίθρια, με ελεύθερη είσοδο όλο το εικοσιτετράωρο, με εντυπωσιακό τοπίο και χλιαρό νερό!
Είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσουμε τις πεζοπορίες! Αν και ήταν Αύγουστος, στις Άλπεις ξεχάσαμε ότι ήταν καλοκαίρι… Το βράδυ η θερμοκρασία έπεφτε μέχρι τους 6ο Κελσίου και η Αγγελική συνέχεια έλεγε πόσο σοφή επιλογή ήταν, τελικά, να εγκαταστήσουμε θερμοσίφωνα και αερόθερμο στο βανάκι! Τα τοπία ήταν πανέμορφα, αλλά κατακλύζονταν από τουρίστες. Ευτυχώς, το 4×4 μας επέτρεπε πολλές φορές ν’ απομακρυνθούμε και ν’ απολαύσουμε μια ήσυχη βραδιά στα βουνά. Ήταν φανερό, βέβαια, ότι η Ευρώπη δεν είναι του στυλ μας, καθώς έπρεπε συνεχώς να έχουμε στο νου μας τους ατελείωτους κανόνες και νόμους που διέπουν τη ζωή των ανθρώπων σ’ αυτά τα μέρη. Ωστόσο, η Ιταλία είναι πολύ καλά οργανωμένη για αυτοκινούμενα και σχεδόν κάθε πόλη προσφέρει δωρεάν παροχές γι’ αυτά, οπότε δε χρειάστηκε ποτέ να διανυκτερεύσουμε σε κάμπινγκ ή ξενώνα. Περάσαμε όλα μας τα βράδια στο βανάκι, αφού δε μας έλειπε τίποτα. Είχαμε τουαλέτα, ζεστό νερό για να λουστούμε, ατελείωτη ηλεκτρική ενέργεια, την κουζίνα μας, το ζεστό μας το κρεβατάκι και ό,τι άλλο θέλαμε!

Πεζοπορία στη Διαδρομή των 52 τούνελ, που κατασκευάστηκαν το 1917, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αφού επισκεφτήκαμε τον όμορφο και ορεινό φορολογικό παράδεισο του Livigno, όπου γεμίσαμε πετρέλαιο με μόλις 1,27 € ανά λίτρο, είπαμε να μπούμε για λίγο στην Ελβετία, μια και ήμασταν δίπλα. Ήταν ευκαιρία να επισκεφτούμε ένα γραφικό χωριουδάκι, που μας είχε ξεφύγει τον χειμώνα του 2018, όταν ζούσαμε για λίγο στη Γενεύη. Πρόκειται για το χωριό Guarda, στη ρομανσική περιοχή, το οποίο είναι γεμάτο αναπαλαιωμένα σπίτια με όμορφες τοιχογραφίες!
Επιστρέφοντας στην Ιταλία, βγήκαμε στη Λίμνη Como. Κάπου εκεί είχε έρθει η ώρα να δοκιμάσω το ιταλικό κομμάτι του Trans Euro Trail (TET), της κυρίως χωμάτινης διαδρομής, που έχει σχεδιαστεί για μοτοσυκλέτες! Με ξεφόρτωτο το μηχανάκι, πράγμα πρωτοφανές στα ταξίδια μου, απόλαυσα καταπληκτικές, ορεινές διαδρομές και βρέθηκα σε απίθανα μέρη! Η Αγγελική, βέβαια, οδηγούσε το βανάκι στην άσφαλτο και το απόγευμα βρισκόμασταν πάλι.
Αν δεν έκανα και μια πτήση με το παραπέντε μου στις Άλπεις, θα έσκαγα! Στο Monte Belice, λοιπόν, μου δόθηκε η ευκαιρία και πέταξα για περισσότερο από μια ώρα, φτάνοντας μέχρι τα σύννεφα! Οι μέρες περνούσαν κι έπρεπε πια να μπούμε στη Γαλλία… Επιλέξαμε το Πέρασμα Colle dell’Agnello, στα 2.744 μ. υψόμετρο, που μου άρεσε πολύ περισσότερο από το διάσημο Πέρασμα Stelvio, αφού έχει πολύ πιο απολαυστικές στροφές, ελάχιστα οχήματα, πανέμορφο τοπίο, ενώ συναντήσαμε μέχρι και αγριόγιδα!
Μετά από μια σύντομη βόλτα στις γαλλικές Άλπεις, φτάσαμε τελικά στη Μασσαλία, όπου στις 18 Αυγούστου έπρεπε να παραδώσουμε τα οχήματά μας στην εταιρεία που θα τα μετέφερε με καράβι στη Νότια Αμερική και συγκεκριμένα στην Ουρουγουάη. Φορτώσαμε τη μοτοσυκλέτα μέσα στο βανάκι, το οποίο το αφήσαμε σε μια αποθήκη, υπογράψαμε ένα έγγραφο και αυτό ήταν όλο. Πήραμε έναν σάκο ο καθένας μας και πήγαμε με το λεωφορείο στον οικοδεσπότη μας, που θα μας φιλοξενούσε στη Μασσαλία για ένα βράδυ, προτού πετάξουμε πίσω στην Ελλάδα. Τα οχήματα θα έφταναν στη Νότια Αμερική μετά από ενάμιση μήνα, οπότε θα επιστρέφαμε στην Ελλάδα για ένα μήνα προτού πάρουμε το αεροπλάνο για το Buenos Aires.

Τα οχήματά μας με όλο μας το βιος μέσα σ’ ένα κοντέινερ, για να μεταφερθούν στην Ουρουγουάη!
Μην ξεχνάτε ότι μπορείτε να βλέπετε τις ανταποκρίσεις μας από κάθε μέρος που επισκεπτόμαστε στο LiveTrips, αλλά και να ακουλουθείτε το ταξίδι μας στο Facebook, Instagram ή το YouTube!
Αυτό είναι το ντοκιμαντέρ μας σχετικά με το ξεκίνημα της περιπέτειάς μας στην Ευρώπη, πηγαίνοντας προς τη Λατινική Αμερική:





















Loading...

