mad nomad: Since there were requests for Angeliki to write a little something about our adventures, she penned the following article. Enjoy!

On Wednesday the 20^th of September 2023, four years after we decided to travel together around the American continent, we landed at Buenos Aires! We spent a week in the capital of Argentina, in order to acclimatise prior to traveling to neighbouring Uruguay to pick up our vehicles. This metropolis is massive and has a lot of European influences. We managed, however, to see and experience quite a few things. We were hosted by a family from Venezuela, who have been living in the country for a few years and Juan, our host, showed us around quite a bit. We visited museums, parks, churches, cemeteries and squares. The government buildings are huge and there are often demonstrations outside, since the country is plagued with numerous economic, social and political problems, which became evident to us pretty soon.

The Obelisk, standing tall at 67 metres (220 ft), on the 9^th of July Avenue (Avenida 9 de Julio), was erected in 1936 in order to commemorate the 400-year anniversary of the establishment of the first Spanish colony on Río de la Plata.

The most famous landmarks of Buenos Aires are the Obelisk, as well as the 9^th of July Avenue (Avenida 9 de Julio), with its 16 lanes in some parts, which is allegedly the widest avenue in the world! We got acquainted to the city’s cuisine, which is reigned by pizza and milanesa (the Argentinian version of a schnitzel). We wandered around open-air markets and met several locals, friends of friends, and each one of them contributed to our Argentinian experience. Finally, we also watched a few cultural spectacles, such as tango, of course, as well as live music. With our heart and soul full, we departed for Uruguay, where we would get our vehicles delivered and a month later we returned to Argentina by road, in order to explore the rest of the country!

Tango was born around the estuary of Río de la Plata, in Argentina and Uruguay, in the 19^th century, yet back in the day it was a dance for the lower classes and lowlifes.

We re-entered Argentina in our vehicles through the city of Concordia and during Election Day. The plan was to drive westwards until we reached the Andes, near the border with Chile and then southwards, until Tierra del Fuego! Argentina greeted us with torrential rains, which were the cause of our first misadventure in the pampas, the vast plains that are prevalent in these lands. The van got stuck there and we even had to use the winch in order to get it out of the mud. We spent the rest of the day cleaning out the mud from the van and the motorcycle, on the banks of the Lake Mar Chiquita, in the town of Miramar, whilst the flamingos were looking at us puzzled!

The first problem the van encountered was in the mud of the pampas… We were saved by the winch!

With our vehicles clean, we made our way to Córdoba, Argentina’s second largest city. We mainly wanted to exchange money, buy provisions, but also to view the beautiful colonial architecture of the city. We visited Alta Gracia next, where Che Guevara spent his childhood and adolescence. The Guevara family house is a museum these days and contains a lot of information about his life and his activities. Our next stop, following the advice of a local we met, was the village of La Cumbrecita, which is nestled in the Central Sierra mountain range. This village was built by Swiss settlers and is reminiscent of the Alps rather than of Argentina. It was a rather surreal experience and we spent a couple of days there hiking and exploring the area.

The village of La Cumbrecita was founded by Swiss settlers, as its architecture suggests.

Without straying from Central Sierra, after driving for a few hours, we arrived at the Umepay community, where a friend of our friend Daphne lives. This alternative community was set up 11 years ago; it is based on ecological consciousness and follows specific standards with respect to its operation and the houses, which are built using cob. Around 150 people live there today, who partake in beautiful activities and fully respect nature. I personally liked it very much and if I had to live in Argentina, I would probably pick this place for my residence.

Elias’ first flight on his paraglider in Argentina was at Cuchi Corral, where the world paragliding championship had taken place in 1994!

A few days after we bid goodbye to Umepay, Elias did his first flight on his paraglider in Argentina, at Cuchi Corral, not far from La Rioja. The landscape had already started to change considerably, as had the temperature. La Rioja is full of cacti and red sand, while it was the first time during our travels that we suffered from the heat! We stayed for a couple of days at the Lake De Los Sauces, where Elias flew on his paraglider again, while we also ate our first parilla! Parilla is the Argentinian BBQ, which, as we found out, is a very important part of the life and culture of Argentinians.

The route to the abandoned goldmine Mina la Mejicana at an altitude of 4,600 metres (15,092 ft) was hard both for Elias and for his motorcycle… It will also be unforgettable though!

Elias did a long and difficult off-road route on his motorbike next, towards the abandoned mine Mina la Mejicana. It was a rather tough ride, so I stayed behind. All day long Elias was crossing rivers and riding in them. He returned late in the evening, exhausted and covered in mud, but very excited with the beautiful landscapes that he saw. Stay tuned because the parilla will be back!

This is the documentary about our adventures in Argentina (with English subtitles):

This is the video about my epic ride to Mina La Mejicana (with English subtitles):

mad nomad: Αφού υπήρξαν αιτήματα να εξιστορήσει η Αγγελική τις περιπέτειές μας, έγραψε εκείνη το παρακάτω άρθρο. Απολαύστε το!

Την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2023, τέσσερα χρόνια αφότου αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε μαζί στην αμερικανική ήπειρο, προσγειωθήκαμε στο Buenos Aires! Περάσαμε μια βδομάδα στην πρωτεύουσα της Αργεντινής για να εγκλιματιστούμε, προτού μεταβούμε στη γειτονική Ουρουγουάη προκειμένου να παραλάβουμε τα οχήματά μας. Η μητρόπολη αυτή είναι τεράστια, με έντονες ευρωπαϊκές επιρροές. Προλάβαμε, όμως, να δούμε και να βιώσουμε αρκετά πράγματα. Μας φιλοξένησε μια οικογένεια από τη Βενεζουέλα, οι οποίοι ζουν καιρό στη χώρα και ο οικοδεσπότης μας, ο Juan, μας κυκλοφόρησε αρκετά. Επισκεφτήκαμε μουσεία, πάρκα, εκκλησίες, νεκροταφεία και πλατείες. Τα κυβερνητικά κτίρια είναι τεράστια και συχνά γίνονται διαδηλώσεις απ’ έξω, αφού η χώρα μαστίζεται από πλήθος οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων, κάτι που δεν αργήσαμε να διαπιστώσουμε.

Ο Οβελίσκος, ύψους 67 μ., στη Λεωφόρο Ενάτης Ιουλίου, υψώθηκε το 1936, για τον εορτασμό των τετρακοσίων χρόνων από την ίδρυση της πρώτης ισπανικής αποικίας στον Río de la Plata.

Ορόσημα του Buenos Aires αποτελούν ο Οβελίσκος, καθώς και η Λεωφόρος Ενάτης Ιουλίου (Avenida 9 de Julio), με τις 16 λωρίδες σε κάποια σημεία, η οποία λέγεται ότι είναι η πλατύτερη του κόσμου! Γνωρίσαμε την κουζίνα της πόλης, με κορωνίδες την πίτσα και τη μιλανέζα (που μοιάζει με σνίτσελ). Βολτάραμε σε υπαίθριες αγορές και γνωρίσαμε αρκετούς ντόπιους, φίλους φίλων, με τον καθένα να συνεισφέρει στην αργεντίνικη εμπειρία μας. Τέλος, παρακολουθήσαμε και διάφορα πολιτιστικά δρώμενα, όπως τανγκό βέβαια, αλλά και ζωντανή μουσική. Γεμάτοι, αναχωρήσαμε για την Ουρουγουάη, απ’ όπου παραλάβαμε τα οχήματά μας κι ένα μήνα μετά επιστρέψαμε οδικώς στην Αργεντινή, προκειμένου να εξερευνήσουμε και την υπόλοιπη χώρα!

Το τανγκό γεννήθηκε γύρω από τις εκβολές του Río de la Plata, στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη, τον 19^ο αιώνα, αλλά τότε ήταν ένας χορός της κατώτερης τάξης και του υποκόσμου της νύχτας.

Ξαναμπήκαμε στην Αργεντινή με τα οχήματά μας μέσω της πόλης Concordia και εν μέσω εκλογών. Το πλάνο ήταν να κινηθούμε δυτικά μέχρι να φτάσουμε στις Άνδεις, κοντά στα σύνορα με τη Χιλή και μετά νότια, μέχρι τη Γη του Πυρός! Η Αργεντινή μας υποδέχτηκε με καταρρακτώδεις βροχές, οι οποίες και προκάλεσαν τη πρώτη μας περιπέτεια στις pampas, τις αχανείς πεδιάδες των περιοχών αυτών. Εκεί κόλλησε το βανάκι στη λάσπη και χρειάστηκε να επιστρατεύσουμε μέχρι και τον εργάτη προκειμένου να το ξεκολλήσουμε. Περάσαμε την υπόλοιπη μέρα καθαρίζοντας λάσπες από το βανάκι και τη μοτοσυκλέτα στην όχθη της Λίμνης Mar Chiquita, στην κωμόπολη Miramar, υπό το σαστισμένο βλέμμα των φλαμίνγκο!

Το πρώτο κόλλημα για το βανάκι ήταν στις λάσπες των pampas… Μας έσωσε ο εργάτης!

Με καθαρά, πλέον, οχήματα, κατευθυνθήκαμε προς την Córdoba, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αργεντινής. Θέλαμε κυρίως να κάνουμε συνάλλαγμα, να αγοράσουμε προμήθειες, αλλά και να δούμε την όμορφη αποικιοκρατική αρχιτεκτονική της πόλης. Σειρά είχε η Alta Gracia, όπου πέρασε τα παιδικά κι εφηβικά του χρόνια ο Che Guevara. Το σπίτι της οικογένειας Guevara είναι πλέον μουσείο, με πολλές πληροφορίες για τη ζωή του και τη δράση του. Στη συνέχεια, ακολουθώντας τη συμβουλή ενός Αργεντίνου που γνωρίσαμε, επισκεφτήκαμε το χωριό La Cumbrecita, το οποίο είναι χωμένο μέσα στην οροσειρά Central Sierra. Το χωριό αυτό ιδρύθηκε από Ελβετούς αποίκους και θυμίζει περισσότερο Άλπεις παρά Αργεντινή. Ήταν μια αρκετά σουρεαλιστική εμπειρία και περάσαμε 2-3 μέρες εκεί κάνοντας πεζοπορίες και εξερευνώντας την περιοχή.

Το χωριό La Cumbrecita ιδρύθηκε από Ελβετούς αποίκους, όπως μαρτυρά η αρχιτεκτονική του.

Παραμένοντας στη Central Sierra, σε λίγες ώρες βρεθήκαμε στην κοινότητα Umepay, όπου μένει μια φίλη της φίλης μας της Δάφνης. Η εν λόγω εναλλακτική κοινότητα δημιουργήθηκε πριν έντεκα χρόνια με έντονη οικολογική συνείδηση και ακολουθεί συγκεκριμένες προδιαγραφές για τη λειτουργία της και για τα σπίτια, τα οποία είναι χτισμένα με cob. Γύρω στα 150 άτομα ζουν εκεί σήμερα, με απόλυτο σεβασμό προς το περιβάλλον και όμορφες δραστηριότητες. Προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ και αν έπρεπε να ζήσω κάπου στην Αργεντινή, αυτό το μέρος θα επέλεγα μάλλον.

Η πρώτη πτήση του Ηλία με το παραπέντε του στην Αργεντινή ήταν στο Cuchi Corral, όπου είχε διεξαχθεί το παγκόσμιο πρωτάθλημα αλεξιπτώτου πλαγιάς το 1994!

Λίγες μέρες αφότου αποχαιρετήσαμε το Umepay, ο Ηλίας έκανε την πρώτη του πτήση με το αλεξίπτωτο πλαγιάς του στην Αργεντινή, στο Cuchi Corral, λίγο πριν τη La Rioja. Το τοπίο είχε ήδη αρχίσει ν’ αλλάζει σημαντικά, όπως και η θερμοκρασία. Η La Rioja είναι γεμάτη κάκτους και κόκκινη άμμο, ενώ πρώτη φορά στο ταξίδι σκάσαμε από τη ζέστη! Μείναμε λίγες μέρες στη Λίμνη De Los Sauces, όπου ο Ηλίας ξαναπέταξε, ενώ φάγαμε και την πρώτη μας parilla! Η parilla είναι το αργεντίνικο μπάρμπεκιου, το οποίο, όπως διαπιστώσαμε, έχει πολύ σημαντική θέση στη ζωή και την κουλτούρα των Αργεντίνων.

Δύσκολη και για τη μοτοσυκλέτα, αλλά και για τον Ηλία η διαδρομή μέχρι το εγκαταλειμμένο χρυσωρυχείο Mina la Mejicana, στα 4.600 μέτρα υψόμετρο… Θα του μείνει, όμως, αξέχαστη!

Στη συνέχεια, ο Ηλίας έκανε μια δύσκολη και πολύωρη off-road διαδρομή με τη μοτοσυκλέτα, προς το εγκαταλειμμένο χρυσωρυχείο Mina la Mejicana. Ήταν αρκετά δύσβατη, οπότε εγώ δεν μπορούσα να πάω. Όλη μέρα ο Ηλίας διέσχιζε ρυάκια και οδηγούσε μέσα σε αυτά. Γύρισε αργά το απόγευμα εξουθενωμένος και λασπωμένος, αλλά ενθουσιασμένος με τα πανέμορφα τοπία που είδε. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί η parilla επιστρέφει!

Αυτό είναι το ντοκιμαντέρ μας σχετικά με τις περιπέτειές μας στην Αργεντινή:

Αυτό είναι το βίντεο σχετικά με την επική διαδρομή που έκανα μέχρι τη Mina La Mejicana: