mad nomad: Since there were requests for Angeliki to write a little something about our adventures, she penned the following article. Enjoy!

We left Mendoza behind and commenced our way to the South and to Patagonia! The landscape and the colours kept changing, as the places we were passing through had more rivers and mountains. Even the taste of the water that we fill our tank with, started to improve significantly! After passing through numerous vineyards near the city of San Rafael, we arrived at the Atuel Canyon and explored the surrounding area, which is well impressive, for a couple of days. An artificial lake has been created there and plenty of riparian activities take place. We camped next to the river and gazed at the canoes and kayaks that were paddling along.

Gazing at the Atuel Canyon…

We were getting deeper into the Andes… After driving for a couple of hours on a very decent dirt road, we arrived at the abandoned Termas del Sosneado hotel. Said hotel was built in 1938 and attracted visitors because of its natural, hot springs, with water coming from the Overo Volcano. Its days of glory ended in 1953, when it was shut down permanently. It really is located in the middle of nowhere and, allegedly, Nazis who escaped Germany after the end of WWII, found refuge in the area. We explored the hotel ruins and Elias had a dip in the pools (they were not hot enough for me). A bit further up in the mountains, a very famous plane crash had taken place, what became known as the “Andes Flight Disaster”, a very interesting story involving cannibalism. Weather permitting, it is possible to visit the site of the disaster by horse. When we were in the area, however, the snow did not allow for it.

The hot springs at the ruins of the Termas del Sosneado hotel, a surreal sight at an altitude of 2,200 metres (7,218 ft)!

During the next few days, we were wandering about in nature at high altitudes. Although summer had already begun, we came across a lot of snow, which ruined a few of Elias’ plans. We did, however, see many lakes, countless rivers, innumerable guanacos, huge mountains, volcanoes, even a ski resort! We also had our first taste of “tenedor libre”, where one can eat as much BBQ as desired! Naturally, we did honour to the meat!

The snow ruined our plans several times…

Our next stop was the town of Chos Malal, where we discovered a massive oil leak in the van. As a result, we had to stay in Chos Malal for a few days until the spare parts were found and the repair was complete. In the meantime, a devaluation of the peso was announced. In one evening, all prices went up by 50%! It was quite surreal as an economic experience and our lavish days were over for good. We still can’t help but wonder how the locals manage…

Exploring the Andes…

Once the van repair was completed, we hit the mountains once again; the highlights were the natural hot springs and the Los Tachos geyser! Unfortunately, our misadventures were not over, because the van’s engine nearly burned, due to a cooling problem and we also had a flat tire. Fortunately, Elias was able to repair both of these issues, so we could continue our journey on both occasions.

At Los Bolillos one can see these strange rock formations, which make the landscape look otherworldly!

By now we were properly in Patagonia and the landscape confirmed this. While the places we had visited on the previous days were fairly barren (partly because of the gale-force winds that plague the area), araucaria trees were now starting to appear. Neither Elias nor I had seen these trees before and we were really enchanted, as they are very impressive! We visited the Agrio Waterfall and after a wander of several days, we finally made it to the resort town of Caviahue, which is built on the shores of the homonymous lake.

Patagonia’s magical landscapes, filled with araucaria, which became our favourite trees!

Caviahue is a famous ski resort and spa town. Because of the numerous volcanoes in the area, there are hot springs everywhere and spa tourism is blooming. We didn’t miss out on trying the hot springs! Firstly, we went to Copahue, a town at a much higher altitude. On the way, we passed next to a field that is full of craters with seething water and steam! I love places like that! Although it was already summer, there was still snow in several places and in combination with the volcanic terrain, the landscape was reminiscent of Iceland!

Our camp on the shores of the captivating Lake Caviahue!

Once we reached Copahue, we could see steam everywhere and we tried an outdoor pool with mud, which both of us really enjoyed. On the same evening, we had dinner at Caviahue, where Elias tried a pizza with piñones, the huge pine nuts that grow on the araucaria tree and are an important part of the alimentation of the indigenous population. Prior to leaving this area, we did a short hike in order to see four waterfalls and to visit the mountains around Caviahue, which are indeed gorgeous! We bid Caviahue farewell and continued our long journey to the South.

A short hike took us to a number of waterfalls on the Agrio River.

This is the fourth episode of our documentary about our adventures in Argentina (with English subtitles):

mad nomad: Αφού υπήρξαν αιτήματα να εξιστορήσει η Αγγελική τις περιπέτειές μας, έγραψε εκείνη το παρακάτω άρθρο. Απολαύστε το!

Αφήνοντας πίσω μας τη Mendoza, ξεκινήσαμε την κάθοδό μας προς τον Νότο και την Παταγονία! Το τοπίο και τα χρώματα άλλαζαν διαρκώς, καθώς τα μέρη από τα οποία περνούσαμε είχαν περισσότερα ποτάμια και βουνά. Μέχρι και η γεύση του νερού, που γεμίζουμε στη δεξαμενή μας άρχισε να βελτιώνεται σημαντικά! Περνώντας από αρκετούς αμπελώνες κοντά στην πόλη San Rafael, φτάσαμε στο Φαράγγι Atuel κι εξερευνήσαμε τη γύρω περιοχή για 2-3 μέρες, η οποία είναι αρκετά εντυπωσιακή! Έχει δημιουργηθεί μια τεχνητή λίμνη, όπου γίνονται διάφορες υδάτινες δραστηριότητες. Κατασκηνώσαμε δίπλα στο ποτάμι και χαζεύαμε τα κανό και τα καγιάκ που περνούσαν.

Αγναντεύοντας το Φαράγγι Atuel…

Χωνόμασταν όλο και βαθύτερα στις Άνδεις… Μετά από 2-3 ώρες οδήγηση σ’ έναν αρκετά βατό χωματόδρομο, βγήκαμε στο ερειπωμένο ξενοδοχείο Termas del Sosneado. Το εν λόγω ξενοδοχείο χτίστηκε το 1938 και αποτέλεσε πόλο έλξης λόγω των φυσικών, θερμών πηγών του, με ζεστά νερά που κατεβαίνουν από το Ηφαίστειο Overo. Έζησε στιγμές δόξας μέχρι το 1953, όταν και έκλεισε οριστικά. Βρίσκεται πραγματικά στη μέση του πουθενά και λέγεται ότι Ναζί που δραπέτευσαν από τη Γερμανία μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κρύβονταν στην περιοχή. Εξερευνήσαμε τα ερείπια του ξενοδοχείου και ο Ηλίας έκανε μπάνιο στις πισίνες (για εμένα δεν ήταν αρκετά ζεστές). Λίγο πιο πάνω, στα βουνά, είχε συμβεί κι ένα αρκετά διάσημο αεροπορικό δυστύχημα το 1972, η λεγόμενη «Τραγωδία των Άνδεων», μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία με κανιβαλισμό. Όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, μπορεί να πάει κανείς στο σημείο της τραγωδίας με άλογο, αλλά το χιόνι δεν το επέτρεπε, όταν επισκεφτήκαμε εμείς την περιοχή.

Οι θερμές πηγές στα ερείπια του ξενοδοχείου Termas del Sosneado, αποτελούν ένα σουρεαλιστικό θέαμα στα 2.200 μέτρα υψόμετρο!

Τις επόμενες μέρες, τριγυρνούσαμε στη φύση σε μεγάλα υψόμετρα. Παρότι το καλοκαίρι είχε ξεκινήσει, συναντήσαμε πολλά χιόνια, που χάλασαν αρκετά σχέδια εξερεύνησης του Ηλία. Είδαμε, ωστόσο, πολλές λίμνες, αμέτρητα ποτάμια, γκουανάκος μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, πελώρια βουνά, ηφαίστεια, μέχρι και χιονοδρομικό κέντρο! Επίσης, είχαμε την πρώτη μας γεύση από το λεγόμενο “tenedor libre”, όπου τρως όσα ψητά θέλεις! Τα τιμήσαμε δεόντως, φυσικά!

Τα χιόνια μας χάλασαν τα σχέδια αρκετές φορές…

Η επόμενη στάση μας στην κωμόπολή Chos Malal, μας επιφύλασσε μια άσχημη έκπληξη… μια μεγάλη διαρροή λαδιού στο βανάκι. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μείνουμε κάποιες μέρες στο Chos Malal μέχρι να βρεθούν τα ανταλλακτικά και να ολοκληρωθεί η επισκευή. Μέχρι να γίνουν τα παραπάνω, ανακοινώθηκε υποτίμηση του πέσο. Σε ένα απόγευμα οι τιμές στα πάντα ανέβηκαν 50%! Ήταν αρκετά σουρεάλ σαν οικονομική εμπειρία και οι πλουσιοπάροχες μέρες μας πέρασαν ανεπιστρεπτί. Ακόμα αναρωτιόμαστε πως τα καταφέρνουν οι ντόπιοι…

Εξερευνώντας τις Άνδεις…

Μόλις ολοκληρώθηκαν οι επισκευές στο βανάκι, πήραμε και πάλι τα βουνά, με αποκορύφωμα τις φυσικές, θερμές πηγές και τον θερμοπίδακα Los Tachos! Δυστυχώς, οι περιπέτειές μας δεν είχαν τελειωμό, γιατί παραλίγο να καεί ο κινητήρας του βαν από πρόβλημα στην ψύξη και μας έσκασε κι ένα λάστιχο. Ευτυχώς, ο Ηλίας κατάφερε να τα φτιάξει και τα δύο, οπότε συνεχίσαμε την πορεία μας και στις δύο περιπτώσεις.

Στο Los Bolillos υπάρχουν αυτοί οι παράξενοι, πέτρινοι σχηματισμοί, που κάνουν το τοπίο να φαντάζει εξωπραγματικό!

Είχαμε, πλέον, μπει για τα καλά στην Παταγονία και το τοπίο μας το θύμιζε. Ενώ στα μέρη που πήγαμε τις προηγούμενες μέρες, υπήρχαν ελάχιστα δέντρα (εν μέρει λόγω του τρομακτικού αέρα που επικρατεί), τώρα έκαναν την εμφάνισή τους τα αραουκάρια. Ούτε ο Ηλίας ούτε κι εγώ είχαμε ξαναδεί αυτό το είδος δέντρου και πραγματικά ενθουσιαστήκαμε, καθώς είναι πολύ εντυπωσιακό! Επισκεφτήκαμε τον Καταρράκτη Agrio, με τα απαραίτητα λογοπαίγνια φυσικά κι έπειτα από περιπλάνηση αρκετών ημερών, φτάσαμε στο θέρετρο Caviahue, που βρέχεται από την ομώνυμη λίμνη.

Τα μαγικά τοπία της Παταγονίας, με τα αραουκάρια, που έγιναν τα αγαπημένα μας δέντρα!

Το Caviahue είναι διάσημο χιονοδρομικό κέντρο, αλλά και λουτρόπολη. Λόγω των ηφαιστείων της περιοχής, υπάρχουν παντού θερμές πηγές κι έτσι ανθεί ο ιαματικός τουρισμός. Δε χάσαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κι εμείς τις θερμές πηγές! Πρώτα κατευθυνθήκαμε προς το Copahue, που βρίσκεται αρκετά ψηλότερα. Στη διαδρομή περάσαμε κι από ένα πεδίο με κρατήρες, όπου κόχλαζε νερό κι έβγαιναν ατμοί! Τρελαίνομαι για τέτοια μέρη! Παρόλο που ήταν ήδη καλοκαίρι, είχε αρκετό χιόνι σε πολλά σημεία και σε συνδυασμό με το ηφαιστιογενές έδαφος, το τοπίο θύμιζε πάρα πολύ την Ισλανδία!

Η κατασκήνωσή μας στην όχθη της σαγηνευτικής Λίμνης Caviahue!

Φτάνοντας στο Copahue, βλέπαμε παντού ατμούς και δοκιμάσαμε μια υπαίθρια πισίνα με λάσπη, που άρεσε πολύ και στους δυο μας. Το ίδιο βράδυ, φάγαμε στο Caviahue, όπου ο Ηλίας δοκίμασε πίτσα με πινιόνες, τα οποία είναι τεράστια κουκουνάρια, που βγαίνουν από το δέντρο αραουκάρια και αποτελούν σημαντικό κομμάτι της διατροφής των ιθαγενών. Πριν φύγουμε από την περιοχή, κάναμε και μια σύντομη πεζοπορία, για να δούμε τέσσερις καταρράκτες και να επισκεφτούμε τα βουνά γύρω από το Caviahue, που είναι ομολογουμένως πανέμορφα! Αποχαιρετίσαμε, λοιπόν, το Caviahue και συνεχίσαμε τη μακρά πορεία μας προς τον Νότο.

Μια σύντομη πεζοπορία, μας οδήγησε σε μια σειρά καταρρακτών στον Ποταμό Agrio.

Αυτό είναι το τέταρτο επεισόδιο του ντοκιμαντέρ μας σχετικά με τις περιπέτειές μας στην Αργεντινή: