My first stop in Uganda made me fall in love with this country at first sight… Well, if you visit the mountain Lake Bunyonyi, you will see why! I was on 1,962 m (6,437 ft) altitude and the weather was cool. Bunyonyi means “place of many little birds” and those small creatures were only adding to the enchantment. The lake is full of tiny forested islands and wherever you look, you see mountains surrounding it. I love mountain lakes and my favorite activity is getting a canoe and exploring the little islands on my own pace. It was hard work paddling against the wind and the waves, so when I got to a secluded island, it was the perfect time for a swim in the cool water! On the way back, I laid down on the canoe and I just let the wind and the waves to take me… I was not in a hurry, anyway 😉

Break from canoeing for a swim on the shores of this secluded island!

   It was not easy to leave behind such a beautiful place but when there is a good reason, then it’s not that hard… The good reason was an amazing off-road route through the incredibly lush Bwindi Impenetrable National Park and the Queen Elizabeth National Park. The first one is famous for its primates. I love the white-and-black colobus monkeys when they jump from tree to tree and their hair waves with the wind!

Bwindi Impenetrable National Park is famous for its primates… I love the white-and-black colobus monkeys!

   I had the chance to cross the Queen Elizabeth National Park through the transit dirt road, which is the only one where motorbikes are allowed. I had another one great safari on my own two wheels! I saw plenty of buffaloes, many Uganda kobs, beautiful topis and the usual baboons. I met also a few elephants. I saw some locals running on the dirt road and waving at me trying to say something. Well, a few meters later, I got their point… An elephant was just next to the road! Happily, it was not trying to cross it, so I passed peacefully next to that huge mammal being astonished by the little distance between me and it!

Riding my motorcycle just a few meters away from an elephant!

   It was around there where I crossed the equator for a second time. The first time was in Congo, one year and three months ago. If you would ask me at that time, I would have no clue about what was waiting for me in the southern hemisphere. But it’s those unexpected things that make our life beautiful. I love surprises and I had plenty of nice ones in the south 😉

Crossing the equator for a second time, after one year and three months in the southern hemisphere!

   On my way to Fort Portal, I enjoyed a nice off-road route between some tiny crater lakes. The landscape was really mountainous and green, a scenery that made me stopping often to admire it! Another great off-road route near Fort Portal took me to the foothills of the grand Rwenzori Mountains. The Mountains of the Moon, as the Alexandrian Greek geographer Ptolemy named them, make the tallest mountain range in Africa. It’s highest snow-capped peak rises at 5,109 m (16,762 ft).

From the foothills of Rwenzori Mountains, the tallest mountain range in Africa, you can see the endless Congo Basin…

   The road took me through Kampala, the crowded and chaotic capital. I had to be really careful there to avoid all those cars and motorbikes that seemed like they were trying to run into me! Neighboring Jinja is much more peaceful. That’s where one of Nile River’s sources is located. I visited the exact spot where the water comes out, at the edge of Lake Victoria.

The exact spot where the Victoria Nile River starts its far way to the Mediterranean Sea! If I just float on the river, I will soon end up in Greece 😛

   This stretch of Victoria Nile River is one of the most amazing spots for white-water rafting! So, I didn’t miss the chance… After some briefing, we hit the water on our rafts. We are talking about some serious rafting here… The rapids are grade IV and V! We were going down some steep rapids only to see huge waves ready to swallow us! Our raft was overturned twice. I fell in the water and in that mess I had no idea where I am… I didn’t know where is the surface! Where should I go to take a breath? Well, I just had to trust nature’s laws and let the water uplift me. Then I had to look around me to see if I was still floating on a dangerous rapid or if I was on safe waters. Nevertheless, the beauty of the scenery and the excitement of white-water rafting are always worth the effort!

This stretch of Victoria Nile River is one of the most amazing spots for white-water rafting!

   Back on solid land, I took some small dirt roads to get to Nyero. That’s where I visited some interesting ancient rock art made by the Twa tribe, who are hunter-gatherers of Pygmy origin. The locals consider this place sacred and smoke from sacrifices in the caves is still visible.

The ancient rock art in Nyero was made by the Twa tribe, who are hunter-gatherers of Pygmy origin.

   My last stop in Uganda was at Sipi Falls. That’s a series of three large waterfalls in a mountainous location in Eastern Uganda. After some short hiking, I visited all of them and they were all gorgeous! On top of that, I found a wonderful campsite and I pitched my tent opposite of the largest waterfall. That was quite a view!

Sipi Falls is a series of three large waterfalls and they are all gorgeous!

   It was time to enter Kenya and of course, I would not go there through paved roads… I chose some beautiful dirt backroads around Mt Elgon National Park. After passing through nice forests and tiny mountainous villages, I got to the border. Uganda, for sure, is not big but it packs a lot! Especially the western part of it is one of the areas I will always remember…

Riding the dirt backroads around Mt Elgon National Park to cross the border and enter Kenya…

You can check out the map with more photos and reports at: Live Trip Traveller

This is the trailer of my documentary about my adventures in Uganda (with English subtitles):

This is the complete documentary about my adventures in Uganda (with English subtitles):

   Η πρώτη μου στάση στην Ουγκάντα μ’ έκανε να ερωτευτώ αυτήν τη χώρα με την πρώτη ματιά… Αν επισκεφτεί κανείς την ορεινή Λίμνη Bunyonyi, θα καταλάβει το λόγο! Ήμουν στα 1.962 μέτρα υψόμετρο κι είχε ωραία δροσιά. Το όνομα της λίμνης σημαίνει “ο τόπος των πολλών, μικρών πουλιών”. Έτσι αυτά τα μικρά όντα έκαναν το περιβάλλον ακόμη πιο μαγικό! Η λίμνη είναι γεμάτη μικρά, δασώδη νησάκια κι όπου κι αν κοιτάξει κανείς, βλέπει βουνά τριγύρω. Λατρεύω τις ορεινές λίμνες κι η αγαπημένη μου δραστηριότητα είναι να παίρνω ένα κανό και να εξερευνώ τα νησάκια με την ησυχία μου. Η κωπηλασία κόντρα στον άνεμο και τα κύματα ήταν κάπως δύσκολη, οπότε όταν έφτασα σ’ ένα ερημικό νησάκι, μια βουτιά στα δροσερά νερά ήταν ό,τι έπρεπε! Στην επιστροφή, ξάπλωσα στο κανό κι άφησα τον άνεμο και τα κύματα να με παρασύρουν… Δε βιαζόμουν ούτως ή άλλως 😉

Διάλειμμα από την κωπηλασία για μια βουτιά στις ακτές του ερημικού αυτού νησιού!

   Δεν ήταν εύκολο ν’ αφήσω πίσω μου ένα τέτοιο μέρος, αλλά όταν υπάρχει ένας καλός λόγος, τότε τα πράγματα δεν είναι τόσο δύσκολα… Ο καλός λόγος, λοιπόν, ήταν μια απολαυστική εκτός δρόμου διαδρομή μέσω του κατάφυτου Αδιαπέραστου Εθνικού Πάρκου Bwindi και του Εθνικού Πάρκου της Βασίλισσας Ελισάβετ. Το πρώτο φημίζεται για τα διάφορα είδη πιθήκων. Οι ασπρόμαυρες μαϊμούδες colobus μου αρέσουν πολύ, ειδικά όταν πηδάν από δέντρο σε δέντρο και το τρίχωμά τους ανεμίζει!

Το Αδιαπέραστο Εθνικό Πάρκο Bwindi φημίζεται για τα διάφορα είδη πιθήκων… Οι ασπρόμαυρες μαϊμούδες colobus πολύ μου αρέσουν!

   Είχα την ευκαιρία να διασχίσω το Εθνικό Πάρκο της Βασίλισσας Ελισάβετ μέσω του κεντρικού χωματόδρομου, που είναι ο μόνος όπου επιτρέπονται οι μοτοσυκλέτες. Έτσι έκανα άλλο ένα σαφάρι καβαλώντας το Μπαομπάμπη μου! Είδα ένα σωρό βουβάλια, αντιλόπες Uganda kobs και πανέμορφα topis και βέβαια, τους συνηθισμένους μπαμπουίνους. Συνάντησα και μερικούς ελέφαντες. Είδα κάποιους ντόπιους να τρέχουν στο χωματόδρομο και να μου κάνουν νοήματα προσπαθώντας να μου πουν κάτι. Λίγα μέτρα παραπέρα κατάλαβα τι ήθελαν να μου πουν… Ένας ελέφαντας περπατούσε ακριβώς δίπλα στο δρόμο! Ευτυχώς, δεν προσπαθούσε να τον διασχίσει, οπότε πέρασα ήρεμα δίπλα από αυτό το τεράστιο θηλαστικό μένοντας αποσβολωμένος από τη μικρή απόσταση που μεσολαβούσε ανάμεσά μας!

Καβαλώντας τη μοτοσυκλέτα μου μόλις μερικά μέτρα από έναν ελέφαντα!

   Κάπου εκεί διέσχισα τον ισημερινό για δεύτερη φορά. Η πρώτη φορά ήταν στο Κονγκό, πριν ένα χρόνο και τρεις μήνες. Εάν με ρωτούσε κανείς τότε, δεν είχα ιδέα τι με περίμενε στο νότιο ημισφαίριο. Αυτό το στοιχείο του απρόσμενου, όμως, είναι που δίνει χρώμα στη ζωή μας. Λατρεύω τις εκπλήξεις κι εκεί στο νότο είχα μπόλικες 😉

Διασχίζοντας τον ισημερινό για δεύτερη φορά, μετά από ένα χρόνο και τρεις μήνες στο νότιο ημισφαίριο!

   Καθώς πήγαινα προς το Fort Portal, απόλαυσα μια ωραία εκτός δρόμου διαδρομή ανάμεσα σε κάποιες μικρές, ηφαιστειακές λίμνες. Το τοπίο ήταν ορεινό και καταπράσινο και μ’ έκανε να σταματώ κάθε λίγο για να το θαυμάσω! Άλλη μια υπέροχη εκτός δρόμου διαδρομή κοντά στο Fort Portal με οδήγησε στους πρόποδες των Όρων Rwenzori. Τα Όρη της Σελήνης, όπως τα είχε ονομάσει ο Πτολεμαίος Κλαύδιος, αποτελούν την ψηλότερη οροσειρά της Αφρικής. Η ψηλότερη χιονισμένη βουνοκορφή της φτάνει τα 5.109 μέτρα.

Από τους πρόποδες των Όρων Rwenzori, της ψηλότερης αφρικανικής οροσειράς, μπορεί κανείς να δει το αχανές Λεκανοπέδιο του Κονγκό.

   Η πορεία μου περνούσε μέσα από την Kampala, την πολύβουη και χαοτική πρωτεύουσα. Εκεί έπρεπε να είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός για ν’ αποφύγω τ’ αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες που ήταν σα να προσπαθούν να με τρακάρουν! Η γειτονική Jinja ήταν πολύ πιο ήσυχη. Εκεί βρίσκεται μια από τις πηγές του Νείλου κι επισκέφτηκα το σημείο όπου τα νερά πηγάζουν, στην άκρη της Λίμνης Βικτώρια.

Το σημείο όπου ο Λευκός Νείλος ξεκινά τη μακρινή πορεία του προς τη Μεσόγειο Θάλασσα! Αν απλά επέπλεα σ’ αυτά τα νερά, θα κατέληγα στην Ελλάδα 😛

   Αυτό το κομμάτι του Λευκού Νείλου αποτελεί ένα από τα καλύτερα μέρη για rafting! Έτσι, λοιπόν, δεν έχασα την ευκαιρία… Μετά από κάποιες οδηγίες, μπήκαμε στο νερό με τις βάρκες. Εδώ δε μιλάμε για απλές καταστάσεις… Ο βαθμός δυσκολίας είναι κλίμακας IV και V! Κατεβαίναμε απότομα βράχια κι αντικρίζαμε τεράστια κύματα έτοιμα να μας καταπιούν ολόκληρους! Η βάρκα μας αναποδογύρισε δύο φορές. Έπεσα στο νερό και μέσα σ’ εκείνον το χαμό, δεν είχα ιδέα πού βρίσκομαι… Δεν ήξερα πού είναι η επιφάνεια! Πού έπρεπε να πάω για να πάρω μια ανάσα; Το μόνο που μπορούσα να κάνω, ήταν να εμπιστευτώ τους νόμους της φύσης και ν’ αφήσω την άνωση να μ’ ανεβάσει στην επιφάνεια. Ύστερα έπρεπε να κοιτάξω γύρω μου για να δω αν βρίσκομαι ακόμη σε ορμητικά, επικίνδυνα νερά ή σε ασφαλές κομμάτι. Όπως και να ‘χει, η ομορφιά του τοπίου κι ο ενθουσιασμός που προσφέρει το rafting, αξίζουν τον κόπο!

Αυτό το κομμάτι του Λευκού Νείλου αποτελεί ένα από τα καλύτερα μέρη για rafting!

   Πίσω στη στεριά, ακολούθησα μερικούς μικρούς χωματόδρομους, για να φτάσω στο Nyero. Εκεί επισκέφτηκα κάποιες αρχαίες βραχογραφίες που δημιουργήθηκαν από μέλη της φυλής Twa, που είναι Πυγμαίοι κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες. Οι ντόπιοι θεωρούν το μέρος ιερό και μέχρι σήμερα στις σπηλιές φαίνεται η κάπνα από τις θυσίες που λάμβαναν χώρα εκεί.

Οι αρχαίες βραχογραφίες του Nyero δημιουργήθηκαν από μέλη της φυλής Twa, που είναι Πυγμαίοι κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες.

   Η τελευταία μου στάση στην Ουγκάντα ήταν στους Καταρράκτες Sipi, μια σειρά από τρεις, μεγάλους καταρράκτες σε μια ορεινή περιοχή της Ανατολικής Ουγκάντας. Μετά από σύντομες πεζοπορίες, τους επισκέφτηκα και τους τρεις κι ήταν όλοι εντυπωσιακοί! Εκτός αυτού, βρήκα ένα πανέμορφο κάμπινγκ κι έστησα το αντίσκηνό μου απέναντι απ’ τον ψηλότερο καταρράκτη. Αυτή ήταν θέα!

Οι Καταρράκτες Sipi είναι μια σειρά από τρεις μεγάλους καταρράκτες κι είναι όλοι τους εντυπωσιακοί!

   Ήταν ώρα να μπω στην Κένυα και φυσικά, δε θα πήγαινα από τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους… Προτίμησα κάποιους όμορφους, μικρούς χωματόδρομους γύρω από το Εθνικό Πάρκο του Όρους Elgon. Έτσι έφτασα στα σύνορα περνώντας από όμορφα δάση και ορεινά χωριουδάκια. Η Ουγκάντα σίγουρα δεν είναι μεγάλη, αλλά έχει πολλά ενδιαφέροντα! Ειδικά τα δυτικά της χώρας είναι μια από τις περιοχές που θα θυμάμαι…

Οδηγώντας σε μικρούς χωματόδρομους γύρω από το Εθνικό Πάρκο του Όρους Elgon για να διασχίσω τα σύνορα και να μπω στην Κένυα…

Μπορείτε να δείτε το χάρτη με περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller

Αυτό είναι το trailer του ντοκιμαντέρ μου σχετικά με τις περιπέτειές μου στην Ουγκάντα:

Αυτό είναι ολόκληρο το ντοκιμαντέρ μου σχετικά με τις περιπέτειές μου στην Ουγκάντα: