mad nomad: Since there were requests for Angeliki to write a little something about our adventures, she penned the following article. Enjoy!

Time was passing by and we were approaching the end of the three-month stay we were entitled to in Argentina. Thus, it was time to enter Chile for a few days, in order to renew our stay in Argentina. In theory, we could return to Argentina on the same day. We opted, however, to stay in Chile for a bit and to explore a part of it and its rivers in particular.

Since our first steps in Chile, at the town of Futaleufú, we felt as though we were in the Latin American Switzerland!

We entered Chile from the Futaleufú Pass. Although the two countries share thousands of kilometres of borders, the differences between them were evident from the very beginning. Argentina is plagued by a decades’ long financial crisis, while Chile has one of the highest standards of living in Latin America. This became apparent from the first houses that we saw, once we crossed the border. The architecture was somewhat different to that of Argentina, using wood as the main material, as well as an unusual style, which looks as if the walls are covered in wooden scales. Later on, we learned that this style originates from the island of Chiloé that we visited a few months later. The first town after the border is also called Futaleufú and is famous for its namesake river, which attracts kayak and rafting enthusiasts from all around the world. Said river is Class V, so we just marvelled at it and moved on to Río Yelcho that is more suited to our kayaking experience.

Río Futaleufú, although spectacular, is a Class V, so we just marvelled at it and found a calmer river for our kayak.

Another important difference between Chile and Argentina is the weather. Since Chile is on the windward side of the Andes, where the humidity coming from the ocean is discharged, the climate, as a result, is much rainier. We set off on a two-day route, covering around 50 km (31 miles) on our kayak on Río Yelcho. On our journey we saw glaciers, waterfalls, animals, farms, holiday homes and we were rowing along with the annoying tábanos (evil, large horseflies that bite hard)!

After two days on our kayak on Río Yelcho, we made it to the Pacific Ocean, which Elias saw for the first time!

On the second day of our journey, it was, unfortunately, raining, but we reached the Pacific Ocean for the first time on our trip! We also saw penguins next to our kayak! The route ended at the town of Chaitén and from there we headed back to the east, so that Elias could go on a longer journey on the kayak. The landscapes were magical, with lush vegetation and the impressive, massive leaves of the giant rhubarb plants!

The leaves of the giant rhubarb plants are by far the largest leaves we have ever seen!

The route that Elias would go on started from the town of Palena and went all the way to the Pacific Ocean, a total of 200 km (124 miles) this time round! I would rest and camp in several places along his route, which we estimated would take five days. I cooked different foods for him to take and we parted ways. We had an appointment on the third day at a bridge, so that I could film him, but unfortunately he didn’t show up, neither could I communicate with him via VHF.

Elias sailed on Río Palena by himself, as the journey would take several days and there are many rapids in this river.

I went to La Junta, the closest town, in order to purchase a Chilean SIM card for my phone and so, in the end, we managed to communicate! The wind was getting stronger and he couldn’t continue his course. After several misadventures, we managed to meet and I picked him up with the van. We spent another night in Chile and, on the following day, we headed to the border with Argentina. We did like Chile and look forward to exploring it further!

Camping on the shores of Río Palena, in a typical Patagonian landscape!

This is the first episode of our documentary about our adventures in Chile (with English subtitles):

mad nomad: Αφού υπήρξαν αιτήματα να εξιστορήσει η Αγγελική τις περιπέτειές μας, έγραψε εκείνη το παρακάτω άρθρο. Απολαύστε το!

Με τον καιρό να περνά, φτάναμε σιγά-σιγά στο τέλος των τριών μηνών που δικαιούμασταν να μείνουμε στην Αργεντινή. Είχε έρθει, λοιπόν, η ώρα να μπούμε στη Χιλή για λίγες μέρες, προκειμένου να ανανεώσουμε τον χρόνο παραμονής μας στην Αργεντινή. Θεωρητικά θα μπορούσαμε να ξαναμπούμε στην Αργεντινή την ίδια μέρα, ωστόσο προτιμήσαμε να μείνουμε για λίγο στη Χιλή και να εξερευνήσουμε ένα κομμάτι της και ιδιαίτερα τα ποτάμια της.

Από το πρώτο μας βήμα στη Χιλή, στην κωμόπολη Futaleufú, νιώθαμε σα να μπήκαμε στην Ελβετία της Λατινικής Αμερικής!

Μπήκαμε στη Χιλή από το Paso Futaleufú. Παρόλο που οι δύο χώρες μοιράζονται αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα σύνορα, οι διαφορές μεταξύ τους ήταν εμφανείς από την αρχή. Η Αργεντινή μαστίζεται από οικονομική κρίση που μετρά δεκαετίες, ενώ η Χιλή έχει ένα από τα υψηλότερα βιοτικά επίπεδα στη Λατινική Αμερική. Μάρτυρες αυτού ήταν τα πρώτα σπίτια που βλέπαμε μόλις περάσαμε τα σύνορα. Η αρχιτεκτονική ήταν αρκετά διαφορετική από αυτή της Αργεντινής, με βασικό υλικό το ξύλο και μια ασυνήθιστη τεχνοτροπία, σαν ξύλινα λέπια να καλύπτουν τους τοίχους. Αργότερα μάθαμε ότι η συγκεκριμένη τεχνοτροπία προέρχεται από το Νησί Chiloé, το οποίο επισκεφτήκαμε λίγους μήνες μετά. Η πρώτη κωμόπολη μετά τα σύνορα ονομάζεται, επίσης, Futaleufú και είναι διάσημη για το ομώνυμο ποτάμι της, που αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του καγιάκ και του ράφτινγκ. Το εν λόγω ποτάμι είναι Κλάσης V, οπότε απλά το θαυμάσαμε και πήγαμε παραπέρα, στον Río Yelcho, που ήταν πιο κοντά στα μέτρα μας.

Ο Río Futaleufú, αν και πανέμορφος, είναι Κλάσης V, οπότε απλά τον θαυμάσαμε και ψάξαμε ένα πιο ήρεμο ποτάμι για το καγιάκ μας.

Μια άλλη σημαντική διαφορά μεταξύ Χιλής και Αργεντινής είναι ο καιρός. Καθώς η Χιλή βρίσκεται στη προσήνεμη μεριά των Άνδεων, εκεί που η υγρασία του ωκεανού εκτονώνεται, το κλίμα είναι πολύ πιο βροχερό. Ξεκινήσαμε για μια διήμερη διαδρομή, περίπου πενήντα χιλιομέτρων με το καγιάκ μας στον Río Yelcho. Στη διαδρομή μας είδαμε παγετώνες, καταρράκτες, ζωάκια, φάρμες, εξοχικά σπίτια και κωπηλατούσαμε παρέα με τα ενοχλητικά tábanos (κακές, μεγάλες αλογόμυγες, που τσιμπάν δυνατά)!

Μετά από δυο μέρες με το καγιάκ μας στον Río Yelcho, βγήκαμε στον Ειρηνικό Ωκεανό και για τον Ηλία ήταν η πρώτη φορά που τον συναντούσε!

Τη δεύτερη μέρα, δυστυχώς, έβρεχε, όμως φτάσαμε στον Ειρηνικό Ωκεανό για πρώτη φορά στο ταξίδι μας! Είδαμε και πιγκουίνους δίπλα στο καγιάκ μας! Η διαδρομή μας τερμάτισε στην κωμόπολη Chaitén και από εκεί κατευθυνθήκαμε πάλι προς τα ανατολικά, προκειμένου να κάνει ο Ηλίας μια μακρύτερη διαδρομή με το καγιάκ. Τα τοπία ήταν μαγευτικά, με πάρα πολύ πράσινο και τα εντυπωσιακά, γιγάντια φύλλα των φυτών giant rhubarb!

Τα φύλλα των φυτών giant rhubarb είναι μακράν τα μεγαλύτερα φύλλα που έχουμε αντικρίσει ποτέ!

Η διαδρομή που θα έκανε ο Ηλίας, ξεκινούσε από την κωμόπολη Palena και θα έφτανε μέχρι τον Ειρηνικό Ωκεανό, καλύπτοντας 200 χιλιόμετρα αυτήν τη φορά! Εγώ θα ξεκουραζόμουν και θα κατασκήνωνα σε διάφορα μέρη στη διαδρομή του, η οποία υπολόγιζε να πάρει πέντε μέρες. Του μαγείρεψα διάφορα φαγητά για να έχει μαζί του και αποχωριστήκαμε. Είχαμε δώσει ραντεβού την τρίτη μέρα σε μια γέφυρα, για να τον κινηματογραφήσω, όμως δυστυχώς δεν ήρθε ούτε και κατάφερα να επικοινωνήσω μαζί του μέσω του ασυρμάτου.

Τον Río Palena, ο Ηλίας τον κατέβηκε μόνος του, αφού η διαδρομή θα έπαιρνε κάμποσες μέρες και το ποτάμι αυτό έχει πολλά ορμητικά νερά.

Πήγα στη La Junta, την πιο κοντινή κωμόπολη, για να πάρω χιλιανή κάρτα SIM για το κινητό μου κι έτσι με τα πολλά, καταφέραμε να επικοινωνήσουμε! Ο άνεμος είχε δυναμώσει πολύ κι έτσι δεν μπορούσε να συνεχίσει την πορεία του. Μετά από αρκετές περιπέτειες, συναντηθήκαμε και τον μάζεψα με το βανάκι. Περάσαμε ένα ακόμα βράδυ στη Χιλή και την επόμενη μέρα κατευθυνθήκαμε προς τα σύνορα με την Αργεντινή. Μας άρεσε, πάντως, η Χιλή και ανυπομονούσαμε να την εξερευνήσουμε περισσότερο!

Κατασκήνωση στην όχθη του Río Palena, σ’ ένα τυπικό τοπίο Παταγονίας!

Αυτό είναι το πρώτο επεισόδιο του ντοκιμαντέρ μας σχετικά με τις περιπέτειές μας στη Χιλή: