Posts Tagged ‘XR 250’

   When somebody enters Sudan from Ethiopia, he immediately notices the difference… The roads are empty of people and animals which makes driving a piece of cake. The landscape is not mountainous and the road consists of endless straight lines. That means we could ride longer in a day’s time, so we reached Khartoum in a couple of days.

Animal market in Omdurman

   Some say Khartoum is the Dubai of Africa. The last decade it’s booming and skyscrapers form the skyline. However, in places like Omdurman or Tuti Island, at the confluence of the White Nile and the Blue Nile, it feels like a large village. That was a great introduction for us in the Sudanese culture. It feels like a mesmerizing medley of Arabic and African culture. That was noticeable on the cuisine too… Everyday was a feast with shawarma (similar to gyros or döner kebab), falafel, grilled meat or beans! Fresh juice was available everywhere to cool us down.

Stalls serving fresh juice are common in Sudan… That was mango!

   Leaving the capital, we took the road heading north. We first visited a couple of Kushite temples in the ancient Kingdom of Meroë. That was my first sight of the grand temples dedicated to ancient Egyptian or Kushite gods. I was astonished by them and their isolation in the middle of the desert was only adding to the charm.

The Kushite temple in Naqa, part of the ancient Kingdom of Meroë, was dedicated to the Egyptian god Amun.

   Most people link pyramids to Egypt but actually, many more pyramids have been found in Sudan! They were constructed there from 720 BC to 350 AD. They are not as grand as their Egyptian counterparts but their isolation is what makes them special. While the sun was getting lower on the horizon, we were exploring the Pyramids of Meroë without any other visitor on sight. Wild camping in the desert next to the pyramids was a memorable experience under the full moon’s light!

Pyramids were not built only in Egypt. Actually, many more have been found in Sudan, the most famous being in Meroë!

   After admiring the old, colonial architecture of Atbara, we headed west leaving the Nile behind us for a while. The Holy Mountain of Sudan, Jebel Barkal, is situated in Karima. The country’s most well-preserved pyramids are located there since the 3rd century BC. The neighbouring village of El Kurru hosts some impressive ancient royal tombs. That was the best spot for us to wild camp on the riverbank and enjoy a peaceful night next to the Nile!

The ancient Tomb of King Tantamani in El Kurru

   We made a loop to visit Old Dongola, an abandoned settlement on a beautiful riverside spot which was inhabited from the 7th to the 14th century AD. Some pillars, mud brick mausoleums and houses are still standing on the sand. There was nobody around and that added to the feel of exploration in such a remote place!

The sandstorm had brought a lot of sand on the road to Old Dongola.

   We were hosted by a Sudanese family in the modern town of Dongola. They treated us like kings and when we tried to cause less troubles to them, the wife seriously said that according to the Sudanese culture, they must treat their guests with food, let them wash and offer them a good rest. They made us remember the hospitality of Asians…

Even when you ask for directions, you provoke the ancient hospitality traditions of Sudanese people. A hearty breakfast has to be provided on the field: pasta, potatoes, broad beans, tomato salad, bread, dates and tea.

   That was where Konstantina bid me farewell and made her way to Khartoum in order to fly back to Greece. I went on with my journey heading north to Kerma. That’s where the Western Deffufa is situated. It is considered one of the largest and oldest manmade structures in Africa! It used to be a mud brick temple on top of which ceremonies were held.

The Mausoleum of Sheikh Idris in the village of Quikkah

   The little used road through the desert soon took me to Wadi Halfa, a town close to the Egyptian border. Unfortunately, our visas did not allow us to stay more than two weeks in Sudan. However, we enjoyed a lot this country and the most important reason for this was its inhabitants. We were considering Guineans the most friendly nation in Africa but Sudanese set a whole new standard! I knew everything would be different and much harder once I would try to cross the border into Egypt but I had to keep riding…

I had heard about it but now I have no doubt… Sudanese make by far the most hospitable nation in Africa!

You can check out the map with more photos and reports at: Live Trip Traveller

   Όταν κάποιος μπαίνει στο Σουδάν από την Αιθιοπία, αμέσως καταλαβαίνει τη διαφορά… Οι δρόμοι είναι άδειοι. Δεν έχουν ούτε κόσμο ούτε ζώα, πράγμα που κάνει την οδήγηση παιχνιδάκι. Το τοπίο δεν είναι ορεινό και οι δρόμοι αποτελούνται από ατελείωτες ευθείες. Αυτό σημαίνει πως μπορούσαμε να καλύψουμε μεγαλύτερη απόσταση σε μια μέρα, οπότε φτάσαμε στο Χαρτούμ σε δυο μέρες.

Ζωοπάζαρο στο Omdurman

   Λέγεται πως το Χαρτούμ είναι το Ντουμπάι της Αφρικής. Την τελευταία δεκαετία αναπτύσσεται ταχέως και ουρανοξύστες ξεπηδούν από παντού. Παρόλ’ αυτά, μέρη όπως το Omdurman ή το Νησί Tuti, στη συμβολή του Λευκού και του Γαλάζιου Νείλου, δίνουν την αίσθηση ενός μεγάλου χωριού. Αυτή ήταν μια πολύ καλή εισαγωγή για ‘μας στη σουδανική κουλτούρα. Αποτελεί ένα ενδιαφέρον συνονθύλευμα αραβικής και αφρικανικής κουλτούρας. Αυτό ήταν εμφανές και στην κουζίνα… Κάθε μέρα το γιορτάζαμε με γύρους, φαλάφελ, ψητά κρέατα ή κουκιά! Φρέσκοι, φυσικοί χυμοί διατίθεντο παντού για να μας δροσίσουν.

Μαγαζάκια που στύβουν φρέσκους χυμούς είναι συνηθισμένα στο Σουδάν… Αυτό ήταν μάνγκο!

   Φεύγοντας απ’ την πρωτεύουσα, πήραμε το δρόμο προς τα βόρεια. Αρχικά επισκεφτήκαμε δυο κουσιτικούς ναούς στο αρχαίο Βασίλειο της Μερόης. Εκεί είδα για πρώτη φορά τους μεγαλοπρεπείς ναούς που ήταν αφιερωμένοι σε αρχαίες αιγυπτιακές ή κουσιτικές θεότητες. Οι ναοί με άφησαν άφωνο, ενώ οι απομακρυσμένες τοποθεσίες μέσα στην έρημο, έκαναν την εμπειρία ακόμη πιο μαγευτική.

Ο κουσιτικός ναός στη Naqa, που ήταν μέρος του αρχαίου Βασιλείου της Μερόης, ήταν αφιερωμένος στην αιγυπτιακή θεότητα του Άμωνα.

   Οι περισσότεροι συνδέουν στο μυαλό τους τις πυραμίδες με την Αίγυπτο. Ωστόσο, πολύ περισσότερες πυραμίδες έχουν βρεθεί στο Σουδάν! Εκεί χτίζονταν από το 720 π.Χ. έως το 350 μ.Χ.. Δεν είναι τόσο μεγαλοπρεπείς όσο οι αντίστοιχες αιγυπτιακές, αλλά τ’ απομονωμένα τοπία είναι που τις κάνουν ιδιαίτερες. Καθώς ο ήλιος βασίλευε, εξερευνούσαμε τις Πυραμίδες της Μερόης χωρίς να υπάρχει τουρίστας στον ορίζοντα. Το πιο μαγευτικό, όμως, ήταν η ελεύθερη κατασκήνωση δίπλα στις πυραμίδες, που λούζονταν με το φως ενός ολόγιομου φεγγαριού!

Πυραμίδες δε χτίζονταν μόνο στην Αίγυπτο. Η αλήθεια είναι πως πολύ περισσότερες έχουν βρεθεί στο Σουδάν! Οι πιο φημισμένες είναι αυτές της Μερόης.

   Αφού θαυμάσαμε την παλιά, αποικιοκρατική αρχιτεκτονική της Atbara, κατευθυνθήκαμε δυτικά αφήνοντας για λίγο πίσω μας το Νείλο. Το Άγιον Όρος του Σουδάν, το Jebel Barkal, βρίσκεται στην Karima. Εκεί σώζονται και οι πιο άρτιες πυραμίδες, από τον 3^ο αιώνα π.Χ.. Στο γειτονικό χωριό El Kurru επισκεφτήκαμε κάποιους εντυπωσιακούς βασιλικούς τάφους. Εκεί ήταν και το ιδανικό μέρος για να κατασκηνώσουμε στην όχθη του Νείλου και ν’ απολαύσουμε μια ωραία βραδιά δίπλα στο ποτάμι!

Ο αρχαίος Τάφος του Βασιλιά Τεμένθη στο El Kurru

   Κάναμε έναν κύκλο για να επισκεφτούμε την Παλιά Dongola, έναν εγκαταλειμμένο οικισμό σ’ ένα όμορφο, παραποτάμιο μέρος που κατοικούνταν από τον 7^ο έως το 14^ο αιώνα μ.Χ.. Κάποιες κολόνες, πλίνθινα μαυσωλεία και σπίτια στέκουν ακόμη στην άμμο. Δεν υπήρχε ψυχή τριγύρω κι αυτό έκανε την εξερεύνηση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα!

Η αμμοθύελλα έφερε αρκετή άμμο στο δρόμο προς την Παλιά Dongola.

   Στη νέα πόλη της Dongola φιλοξενηθήκαμε από μια σουδανική οικογένεια. Μας είχαν σα βασιλιάδες! Όταν προσπαθήσαμε να μην τους βάλουμε σε κόπο, η γυναίκα μας είπε σοβαρή πως σύμφωνα με τη σουδανική κουλτούρα, πρέπει να ταΐσουν τους μουσαφίρηδες, να τους ετοιμάσουν το μπάνιο και να τους προσφέρουν ένα μέρος για να ξεκουραστούν. Μας έκαναν να θυμηθούμε τη φιλοξενία των Ασιατών…

Ακόμα κι όταν κανείς ρωτά για κατευθύνσεις, προκαλεί τις αρχαίες παραδόσεις φιλοξενίας των Σουδανών. Ένα πλούσιο πρωινό σερβιρίστηκε στο χωράφι: μακαρόνια, πατάτες, κουκιά, ντοματοσαλάτα, ψωμί, χουρμάδες και τσάι.

   Εκεί η Κωνσταντίνα με αποχαιρέτησε κι έφυγε προς το Χαρτούμ, για να πετάξει πίσω στην Ελλάδα. Εγώ συνέχισα το ταξίδι μου βόρεια προς την Kerma, όπου βρίσκεται η Δυτική Deffufa. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα ανθρώπινα κατασκευάσματα στην Αφρική! Ήταν ένας πλινθόκτιστος ναός πάνω στον οποίο γίνονταν τελετές.

Το Μαυσωλείο του Σεΐχη Ίντρις στο χωριό Quikkah

   Ο ήσυχος δρόμος που διασχίζει την έρημο, με οδήγησε στη Wadi Halfa, μια κωμόπολη κοντά στα αιγυπτιακά σύνορα. Δυστυχώς, η βίζα μας δε μας επέτρεπε να μείνουμε στο Σουδάν περισσότερο από δυο ‘βδομάδες. Όπως και να ‘χει, απολαύσαμε ιδιαίτερα αυτήν τη χώρα κι ο σημαντικότερος λόγος γι’ αυτό ήταν οι κάτοικοί της. Θεωρούσαμε τους Γουινέζους το φιλικότερο λαό στην Αφρική, αλλά οι Σουδανοί φτάνουν σε άλλο επίπεδο! Ήξερα πως όλα θ’ άλλαζαν και θα γίνονταν πιο δύσκολα όταν θα περνούσα τα σύνορα της Αιγύπτου, αλλά έπρεπε να συνεχίσω…

Το είχα ακούσει, αλλά τώρα δεν έχω καμιά αμφιβολία… Οι Σουδανοί είναι μακράν ο πιο φιλόξενος λαός στην Αφρική!

Μπορείτε να δείτε το χάρτη με περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller

   We had planned our itinerary in order to follow the religious festivals around Northern Ethiopia. Celebrating Christmas in the medieval, rock-hewn churches of Lalibela is a unique experience. During the night, thousands of pilgrims congregate around those grand monuments which were painfully carved out of the rock, some of them being monolithic. The yard, the rooms, the pillars, the decoration, everything was formed by carving a single piece of rock! The Christmas liturgy lasts the whole night with people chanting all together, praying and reading holy books with candles lit up.

Thousands of pilgrims spend the whole night of Christmas chanting, praying and reading holy books in the medieval, rock-hewn churches of Lalibela.

   The most important religious festival in Ethiopia is Epiphany. The best place to celebrate that is Gonder, famous for its 17th-century African castles! The most famous of them is the impressive 32-meter (105 ft) tall Palace of Emperor Fasiladas. The celebration, actually, takes place in Fasiladas’ Baths. The huge pool is slowly filled with water over a period of three days. At the morning of Epiphany Day, when a priest puts out a candle in the water, it becomes blessed. That moment hundreds of devotees jump in the pool laughing and throwing water all over the place! People give them bottles to be filled with holy water while youngsters jump from really high trees in the shallow pool.

Epiphany is the most important religious festival in Ethiopia. Hundreds of devotees jump that day in Fasiladas’ Baths at Gonder!

   We crossed the beautiful Simien Mountains and after cornering the whole day on lovely and quiet mountain roads, we reached Aksum. That was the capital of the ancient Kingdom of Aksum. An advanced civilization started to develop there as early as 400 BC. Some huge steles stand there since ancient times, including the Great Stele, which was the largest single piece of stone that humanity ever tried to erect. It was weighing an enormous 520 tonnes! Things went wrong, however, and the Great Stele was left broken on the ground.

An advanced civilization started to develop in the Kingdom of Aksum as early as 400 BC. These huge steles were playing the role of tombstones and monuments to the local rulers.

   After admiring the remote, medieval, rock-hewn churches of Tigray region, it was time to explore the most unique place in the whole of Ethiopia: the Danakil Depression! That’s like going to Mars… It’s one of the lowest and also the hottest inhabited place on earth. It is located next to Eritrea at 125 m (410 ft) below sea level. The temperature there often exceeds 50o C (122o F)! Only Afar people can survive in this inhospitable area but even themselves live a semi-nomadic life. They move to the mountains every summer.

Abuna Yemata Guh Church is carved in a small cave halfway up a rock pinnacle. It’s a steep and scary climb but the setting and the old frescoes are worth the effort!

   It is not allowed for independent travellers to visit the Danakil Depression by themselves. So, I had to use the services of Ethio Travel and Tours (E.T.T.) and join a group. That landscape is definitely worth the effort… It’s amazing to see the Afar people extracting salt from the ground the same way their ancestors were doing hundreds of years ago. Even today the camel caravans are seen travelling for five days from -125 m (-410 ft) altitude to about 2,100 m (6,890 ft) in order to sell this precious commodity in the town of Mekele.

In the otherworldly Danakil Depression, one of the most inhospitable places on earth, Afar people mine salt since hundreds of years ago…

   Dallol Lake is an unearthly sight by itself… The rich minerals of the ground make an extraordinary colourful natural palette! Sulphur gives the yellow colour, copper gives the reddish, manganese gives the purple and salt fills in like snow with its white colour making weird formations. The water sounds bubbling and you must be careful not to let your toe in, since that thing is really acidic!

That’s not Planet Mars… It’s still on Earth! That’s the natural palette of Dallol Lake!

   It was only becoming even more astonishing as we were approaching another enormous feature of Mars… eh, sorry, we are still on Earth! I never imagined I could be so close to one of the most active volcano’s crater, Irta’ale! We could actually see the lava floating and exploding. In the absolute darkness of the area, the flaming red lava was looking like an endless set of fireworks!

I never imagined I could be so close to one of the most active volcano’s crater, Irta’ale!

   After almost three months and 8,500 km (5,282 miles) exploring this unique country, I can only confirm what is known about Ethiopia. Yes, the hassles are plentiful and many locals are not friendly. Unfortunately, they often make visitors feel unwelcome. We met tourists booking a flight urgently out of Ethiopia to save their holidays! If you are looking for a country where you can relax and enjoy your vacations, Ethiopia is not the ideal one. But if you are looking for adventure and a unique culture with ancient roots to experience, then Ethiopia will mesmerize you!

Everything is carved out of rock in the medieval churches of Lalibela.

You can check out the map with more photos and reports at: Live Trip Traveller

   Είχαμε προγραμματίσει τη διαδρομή μας στο βορρά έτσι, ώστε ν’ ακολουθούμε τις θρησκευτικές γιορτές της Αιθιοπίας. Ο εορτασμός των Χριστουγέννων στους μεσαιωνικούς, λαξευμένους στο βράχο ναούς της Lalibela είναι μια μοναδική εμπειρία. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, χιλιάδες πιστοί συγκεντρώνονται γύρω απ’ αυτά τα μεγαλοπρεπή μνημεία που με κόπο λαξεύτηκαν στους βράχους. Κάποιοι από αυτούς τους ναούς, μάλιστα, είναι μονολιθικοί. Το προαύλιο, οι αίθουσες, οι κολώνες, η διακόσμηση έχουν όλα σχηματιστεί σκαλίζοντας έναν και μόνο βράχο! Η λειτουργία των Χριστουγέννων διαρκεί όλη νύχτα κι οι προσκυνητές ψέλνουν, προσεύχονται και διαβάζουν ιερά κείμενα μ’ ένα κεράκι αναμμένο.

Χιλιάδες πιστοί περνούν ολόκληρη τη νύχτα των Χριστουγέννων στους μεσαιωνικούς, λαξευμένους στο βράχο ναούς της Lalibela ψάλλοντας, κάνοντας προσευχές και διαβάζοντας ιερά κείμενα μ’ ένα κεράκι αναμμένο.

   Η σπουδαιότερη γιορτή της χριστιανοσύνης στην Αιθιοπία είναι τα Θεοφάνεια. Οι πιο φανταχτεροί εορτασμοί λαμβάνουν χώρα στο Gonder, που φημίζεται για τα αφρικανικά κάστρα του 17^ου αιώνα! Το πιο διάσημο είναι το εντυπωσιακό Παλάτι του Αυτοκράτορα Fasilada, ύψους τριάντα δύο μέτρων. Οι εορτασμοί γίνονται στα Λουτρά του Fasilada, τα οποία γεμίζουν αργά και σταδιακά με νερό επί τρεις ημέρες. Το πρωί των Θεοφανείων, όταν ο ιερέας σβήσει ένα κερί στα νερά, αυτά ευλογούνται. Εκείνη τη στιγμή εκατοντάδες πιστοί βουτούν στο νερό γελώντας και πετώντας νερό ολόγυρά τους! Ο κόσμος τους δίνει μπουκάλια για να τους τα γεμίσουν με αγιασμό, ενώ νεαροί κάνουν βουτιές στα ρηχά νερά από απίστευτα ψηλά δέντρα.

Τα Θεοφάνεια είναι η σπουδαιότερη γιορτή της χριστιανοσύνης στην Αιθιοπία. Εκατοντάδες πιστοί βουτούν εκείνη τη μέρα στα Λουτρά του Αυτοκράτορα Fasilada στο Gonder!

   Διασχίσαμε τα πανέμορφα Όρη Simien και φτάσαμε στο Aksum μετά από αμέτρητα πλαγιάσματα όλη μέρα στους έρημους, ορεινούς δρόμους. Αυτή ήταν η πρωτεύουσα του αρχαίου Βασιλείου της Αξώμης. Ένας σπουδαίος πολιτισμός είχε αρχίσει ν’ αναπτύσσεται εκεί από το 400 π.Χ.. Μέχρι σήμερα κάποιες πανύψηλες στήλες στέκονται εκεί ανά τους αιώνες. Η Μεγάλη Στήλη ήταν το μεγαλύτερο μονολιθικό κομμάτι που η ανθρωπότητα προσπάθησε να εγείρει. Ζύγιζε 520 τόνους! Κάτι, όμως, δεν πήγε καλά κι η Μεγάλη Στήλη βρέθηκε σωριασμένη στο έδαφος, όπου διατηρείται μέχρι σήμερα.

Ένας σπουδαίος πολιτισμός ξεκίνησε ν’ αναπτύσσεται στο Βασίλειο της Αξώμης από το 400 π.Χ.. Αυτά τα γιγάντια μνημεία έπαιζαν το ρόλο επιτύμβιων στηλών για τους τοπικούς άρχοντες.

   Στην περιοχή του Tigray θαυμάσαμε τους απομακρυσμένους, μεσαιωνικούς ναούς που είναι λαξευμένοι στους βράχους. Ύστερα ήταν ώρα να εξερευνήσουμε ένα από τα πιο μοναδικά μέρη της Αιθιοπίας: το Βύθισμα του Danakil! Είναι σα να πηγαίνει κανείς στον Άρη… Αποτελεί μια από τις χαμηλότερες, αλλά και την πιο ζεστή κατοικημένη περιοχή στον πλανήτη μας. Βρίσκεται στα σύνορα με την Ερυθραία σε υψόμετρο 125 μέτρων κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Η θερμοκρασία συχνά ξεπερνά τους 50^o C! Μόνο οι Afar καταφέρνουν να επιβιώσουν σ’ αυτούς τους αφιλόξενους τόπους, αλλά ακόμη κι αυτοί ζουν μια ημινομαδική ζωή, αφού τα καλοκαίρια μετακινούνται στα βουνά.

Ο ναός Abuna Yemata Guh είναι λαξευμένος σε μια σπηλιά καταμεσής ενός απόκρημνου βράχου που υψώνεται κατακόρυφα από τη γη. Είναι τρομακτική η αναρρίχηση μέχρι εκεί, αλλά το τοπίο και οι παλιές αγιογραφίες αξίζουν τον κόπο!

   Δεν επιτρέπεται σε ανεξάρτητους ταξιδιώτες να επισκεφτούν το Βύθισμα του Danakil ασυνόδευτοι. Έτσι έπρεπε να χρησιμοποιήσω τις υπηρεσίες του ταξιδιωτικού πρακτορείου Ethio Travel and Tours (E.T.T.) και να ταξιδέψω με άλλους τουρίστες. Εκείνα τα τοπία αναμφισβήτητα άξιζαν τον κόπο… Είναι απίστευτο να βλέπει κανείς τους Afar να εξορύσσουν το αλάτι από το έδαφος με τον ίδιο τρόπο που το εξόρυσσαν κι οι πρόγονοί τους αιώνες πριν. Μέχρι σήμερα τα καραβάνια με τις καμήλες ταξιδεύουν επί πέντε μέρες από τα -125 μέτρα υψόμετρο μέχρι τα 2.100, για να πουλήσουν αυτό το πολύτιμο αγαθό στην πόλη του Mekele.

Στο απόκοσμο Βύθισμα του Danakil, έναν από τους πιο αφιλόξενους τόπους στη γη, οι Afar εξορύσσουν το αλάτι εδώ και αιώνες…

   Η Λίμνη Dallol είναι από μόνη της ένα αλλόκοτο αξιοθέατο… Τα πλούσια ορυκτά της περιοχής δημιουργούν μια πολύχρωμη παλέτα της φύσης! Το θειάφι δίνει το κίτρινο χρώμα, ο χαλκός δίνει τις κοκκινωπές αποχρώσεις, το μαγγάνιο δίνει το μωβ και το αλάτι στολίζει το τοπίο σα χιόνι με κατάλευκους, παράξενους σχηματισμούς. Το νερό ακούγεται από τη γη να κοχλάζει. Εκεί δε βάζει ούτε δαχτυλάκι κανείς, αφού αυτά τα υγρά έχουν μετατραπεί σε πανίσχυρα οξέα!

Δε βρίσκομαι στον Πλανήτη Άρη… Στη Γη είμαι ακόμη! Αυτή είναι η παλέτα της φύσης στη Λίμνη Dallol!

   Το τοπίο γινόταν ακόμη πιο εξωπραγματικό όσο πλησιάζαμε ένα άλλο ιδιαίτερο μέρος του Άρη… ε, συγγνώμη, στη Γη είμαστε ακόμη! Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα μπορούσα να βρεθώ τόσο κοντά στον κρατήρα ενός από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο, το Irta’ale! Μπορούσαμε να δούμε τη λάβα που μετακινούνταν κι εκρήγνυτο. Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της περιοχής, η κοκκινωπή, καυτή λάβα έμοιαζε με ατελείωτα πυροτεχνήματα!

Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα μπορούσα να βρεθώ τόσο κοντά στον κρατήρα ενός από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο, το Irta’ale!

   Μετά από σχεδόν τρεις μήνες και 8.500 χιλιόμετρα εξερευνώντας αυτήν τη μοναδική χώρα, μπορώ μόνο να επιβεβαιώσω όσα είναι ήδη γνωστά για την Αιθιοπία. Ναι, οι παρενοχλήσεις είναι πολλές κι αρκετοί ντόπιοι δεν είναι φιλικοί. Δυστυχώς, συχνά κάνουν τους ξένους να αισθάνονται ανεπιθύμητοι. Γνωρίσαμε τουρίστες που βρήκαν επειγόντως πτήση για να φύγουν από την Αιθιοπία και να σώσουν τις διακοπές τους! Αν ψάχνει κανείς για μια χώρα όπου μπορεί να χαλαρώσει και ν’ απολαύσει τις διακοπές του, τότε σίγουρα η Αιθιοπία δεν είναι ο ιδανικός προορισμός. Αν, όμως, αναζητά την περιπέτεια και μια μοναδική κουλτούρα με βαθιές ρίζες στην αρχαιότητα, τότε η Αιθιοπία θα τον μαγέψει!

Τα πάντα έχουν λαξευτεί στους βράχους στους μεσαιωνικούς ναούς της Lalibela.

Μπορείτε να δείτε το χάρτη με περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller

   Ethiopia is famous for being a unique country with a culture which does not remind either East Africa or North Africa or anything else. It makes a chapter on its own. It is the only African country which was never really colonized, despite some efforts by Italy. It is also a country with a deep Christian Orthodox history. Christianity was brought to most of sub-Saharan Africa in recent centuries by missionaries and colonizers. Ethiopia, however, is believed to be the second country in the world, after Armenia, to adopt Christianity as its state religion!

Orthodox liturgy in Addis Ababa’s St. George Cathedral

   Ethiopia is also known to be a difficult country to travel, especially on your own vehicle. A lot of people are not really friendly and the hassles are too many for most visitors. Kids all over the country throw stones to passing vehicles and the roads are full of animals, people, cyclists and carts. Ethiopia is quite unique on this aspect too… The people and the animals don’t walk on the roadside, as it happens in most of the world. If there are five cows, for instance, they walk next to each other in order to block the road. So even on the “highways”, you have to suddenly stop every few kilometers, as there are thousands of animals on the Ethiopian roads.

The traditional centuries-old way of preparing the authentic Ethiopian coffee… no additives, no preservatives!

   Well, after all, the animal “owners” have a profit out of this. The rule in Ethiopia is that the drivers are always blamed for an accident, no matter if it was their own fault or not. On top of that, the animal “owners” demand a hefty compensation not only for the animal which was killed but also for the animals that would be born by it in the future! So, especially in Ethiopia you have to drive very carefully and slowly.

Tattoos are an ancient tradition in Ethiopia. Mostly Christian women are marked with them in order to show their strong faith.

   Konstantina Chamou, a Greek friend of mine, joined me for three months to travel Ethiopia and Sudan two-up on my humble Baobabis! My motorcycle was looking like a truck once again with the total weight of it, our luggage and both of us exceeding 350 kg (772 lb)! Since it didn’t break even after almost 10,000 km (6,214 miles) in these conditions, it means it was properly made 😉

Konstantina Chamou, a Greek friend of mine, joined me for three months to travel Ethiopia and Sudan two-up on my humble Baobabis!

   The far southwest of Ethiopia, the Omo Valley, is the homeland of ancient tribes which live more or less the same way for centuries… The Hamer, the Mursi, the Karo, the Banna and others, all have their own distinct traditions. Visiting a market where various tribes come together once a week is a very colorful and lively experience!

Hamer villagers come to Turmi during the weekly market to sell their vegetables, grains, tobacco, cotton or wood.

   The villages around Konso are inscribed by UNESCO as a World Heritage site due to their unique culture, traditions and architecture. The complicated funeral ceremonies are particularly interesting. Konso people make wooden totems (waga) in memory of their chiefs and their village’s heroes, surrounded by their family members or the enemies and the wild animals they had killed.

Busso is one of the Konso villages. It looks picturesque with its communal house and the totems of their chiefs and their village’s heroes.

   Unfortunately, in the village of Gesergio we were ourselves victims of Konso peoples’ brutality. Some teenagers, disappointed that we didn’t give them plenty of money or pens, had blocked the main dirt road of the village holding huge stones on their hands. I knew what was going to happen… Even in my travel guide, happily provided by Travel Bookstore, was written that the same happened to the writer years ago, when his group didn’t hand out “enough” money.

I was riding my motorcycle a whole month with a failed alternator until I got a replacement from Greece!

   While I was approaching slowly and very carefully, I saw the young villagers trying to smash our heads and the motorcycle. Of course, we were wearing helmets. Happily, when they made some space, I immediately accelerated hard enough to escape! On the mirrors I could see plenty of stones flying towards us. One of them hit the motorbike but happily none of them hit us.

Gorgeous Ethiopian mountains!

   I was looking forward to getting on the mountains which make most of Ethiopia. First it was the thick, moist forests around Dorze that we visited. The huts there are made traditionally by hardwood poles, woven bamboo and false-banana leaves. They look like a huge beehive. The climate there is quite cold, so domestic animals sleep inside the huts playing the role of central heating!

Huts around Dorze are made traditionally by hardwood poles, woven bamboo and false-banana leaves.

   The rain kept us there a bit longer. It was supposed to be dry season but El Niño brought a lot of rain in East Africa this year. As if this was not enough, the extreme raining was followed by an extreme drought due to La Niña. That’s a disaster for people who depend on the land to feed their family. In Ethiopia alone about 15 million people are threatened with famine! That’s worse than the famine of 1983 to 1985. The government tries to keep voices low and pretend everything is under control but that makes the disaster even worse because it is not known out of the affected areas. Due to this suppression, I haven’t personally met people who help on the field. However, if you google, you can find many humanitarian organizations which accept donations for that reason, like Concern.

Ethiopian cuisine is unique! It’s based on injera, a flatbread made out of teff, which can be accompanied by meat (sometimes raw!), lentils, chickpeas, potatoes, vegetables or salad.

   My favourite place in Southern Ethiopia was Bale Mountains National Park! That’s where we enjoyed some horse riding on the grasslands of the high plateaus which are full of wildlife: mountain nyalas, reedbucks, warthogs and plenty of baboons. I had missed horse riding…

Wildlife watching on a horse! These are mountain nyalas.

   We also enjoyed a great ride on my iron horse. We crossed the thick Harenna Forest, a unique cloud forest which develops under the usual cloudy weather of this region. The most amazing thing was that we got two-up on my motorbike to one of the highest peaks of Ethiopia, Tullu Deemtu, at 4,377 m (14,360 ft). It was quite cold up there and we had to wear all of our clothes. Thanks REV’IT! for the amazing clothing that kept us warm even on such an altitude!

Bale Mountains became my favourite place in Southern Ethiopia!

   We made a detour (just 1,500 km, 932 miles) to visit Eastern Ethiopia. The old, Islamic town of Harar is picturesque and atmospheric. Being close to the Red Sea and modern-day Somaliland and Djibouti, it was an important hub on the caravan route for centuries. A weird tradition is taking place there… Every night people feed wild hyenas by hand! That started in order to prevent them from attacking the livestock. During the annual Ashura festival, the fortune of next year is being predicted. If hyenas don’t eat, it is going to be a terrible year.

The old, Islamic town of Harar, being close to the Red Sea, was an important hub on the caravan route for centuries.

   It was the first time I approached hyenas so close! First I fed them by hand. Then I put a short stick on my mouth with a piece of meat on it. I kneeled down and a hyena approached my mouth… It didn’t want to kiss me! It just got the meat quickly. Wow, that seemed insane! I could see the eyes of many hyenas in the darkness but they were not aggressive.

Due to a weird tradition in Harar, people feed wild hyenas from mouth to mouth! I tried that too 😉

You can check out the map with more photos and reports at: Live Trip Traveller

   Η Αιθιοπία φημίζεται για τη μοναδική της κουλτούρα, που δε θυμίζει ούτε την υπόλοιπη Ανατολική Αφρική ούτε τη Βόρεια Αφρική ούτε κάτι άλλο. Αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Είναι η μόνη αφρικανική χώρα που ουσιαστικά δεν έχει αποικιοκρατηθεί ποτέ, παρόλο που η Ιταλία έκανε κάποιες προσπάθειες. Είναι, επίσης, μια χώρα με βαθιά ιστορία στην ορθοδοξία. Στο μεγαλύτερο μέρος της Υποσαχάριας Αφρικής, ο χριστιανισμός έφτασε τους τελευταίους αιώνες με τον ερχομό των ιεραποστόλων και των αποικιοκρατών. Η Αιθιοπία, ωστόσο, θεωρείται πως είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο, μετά την Αρμενία, που υιοθέτησε το χριστιανισμό ως θρησκεία του κράτους!

Ορθόδοξη λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου της Addis Ababa

   Η Αιθιοπία, επίσης, έχει τη φήμη μιας δύσκολης χώρας για να περιηγηθεί κανείς, ειδικά με το δικό του όχημα. Πολλοί είναι εκείνοι που δεν είναι φιλικοί, ενώ οι παρενοχλήσεις είναι περισσότερες απ’ όσες ο μέσος επισκέπτης θ’ ανεχόταν. Παιδιά σ’ όλη τη χώρα πετούν πέτρες σε διερχόμενα οχήματα, ενώ οι δρόμοι είναι γεμάτοι ζώα, κόσμο, ποδηλάτες και κάρα. Η Αιθιοπία είναι ιδιαίτερη ακόμη και σ’ αυτόν τον τομέα… Οι άνθρωποι και τα ζώα δεν περπατούν στην άκρη του δρόμου, όπως συμβαίνει στις περισσότερες χώρες. Αν υπάρχουν πέντε αγελάδες, για παράδειγμα, περπατούν η μια δίπλα στην άλλη έτσι, ώστε να κλείνουν το δρόμο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι οδηγοί ν’ αναγκάζονται ξαφνικά να σταματούν κάθε λίγα χιλιόμετρα, ακόμη και στις «εθνικές οδούς», που είναι γεμάτες από χιλιάδες ζώα.

Εδώ και αιώνες έτσι φτιάχνεται κατά παράδοση ο αυθεντικός αιθιοπικός καφές… χωρίς πρόσθετα, χωρίς συντηρητικά!

   Εδώ που τα λέμε, έχουν το συμφέρον τους οι «ιδιοκτήτες» των ζώων. Ο κανονισμός στην Αιθιοπία ορίζει πως πάντα φταιν οι οδηγοί για ένα ατύχημα, άσχετα αν ήταν δικό τους το σφάλμα ή όχι. Εκτός αυτού, οι «ιδιοκτήτες» των ζώων απαιτούν από τους οδηγούς γερές αποζημιώσεις όχι μόνο για το ζώο που σκοτώθηκε, αλλά και γι’ αυτά που θα γεννιούνταν στο μέλλον από αυτό! Όπως καταλαβαίνετε, ειδικά στην Αιθιοπία επιβάλλεται να οδηγεί κανείς πολύ προσεκτικά και αργά.

Τα τατουάζ αποτελούν αρχαία παράδοση στην Αιθιοπία. Συνήθως τα κάνουν χριστιανές για να δείξουν την πίστη τους.

   Η Κωνσταντίνα Χάμου, μια φίλη από την Ελλάδα, ήρθε να ταξιδέψουμε μαζί για τρεις μήνες στην Αιθιοπία και το Σουδάν, δικάβαλο στον ταπεινό Μπαομπάμπη! Η μοτοσυκλέτα μου γι’ άλλη μια φορά έμοιαζε με φορτηγό. Το συνολικό της βάρος με τόσα μπαγκάζια και τους δυο μας επάνω της ξεπερνούσε τα 350 κιλά! Αφού δε διαλύθηκε μετά από 10.000 χιλιόμετρα σε τέτοιες συνθήκες, σημαίνει πως έχει φτιαχτεί σωστά 😉

Η Κωνσταντίνα Χάμου, μια φίλη από την Ελλάδα, ήρθε να ταξιδέψουμε μαζί για τρεις μήνες στην Αιθιοπία και το Σουδάν, δικάβαλο στον ταπεινό Μπαομπάμπη!

   Στη νοτιοδυτική εσχατιά της Αιθιοπίας, στην Κοιλάδα του Ποταμού Omo, ζουν αρχαίες φυλές μ’ έναν τρόπο που ελάχιστα έχει αλλάξει ανά τους αιώνες… Οι Χάμερ, οι Μούρσι, οι Κάρο, οι Μπάννα και άλλες φυλές διατηρούν καθεμιά τις δικές της παραδόσεις. Η επίσκεψη σ’ ένα παζάρι όπου κάθε ‘βδομάδα μαζεύονται διάφορες φυλές είναι μια πολύχρωμη και ζωηρή εμπειρία!

Μέλη της φυλής Χάμερ συγκεντρώνονται στο Turmi κάθε ‘βδομάδα για να πουλήσουν τα λαχανικά τους, σιτηρά, καπνά, βαμβάκι ή ξυλεία.

   Τα χωριά της περιοχής του Konso έχουν χαρακτηριστεί από την UNESCO ως μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς λόγω της ιδιαίτερης κουλτούρας, των παραδόσεων και της αρχιτεκτονικής τους. Οι πολύπλοκες τελετές για τους νεκρούς παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στην περιοχή αυτή φτιάχνουν τοτέμ (waga) για να μνημονεύσουν τους φυλάρχους, ήρωες του χωριού, τις οικογένειές τους και τους εχθρούς ή τ’ άγρια ζώα που έχουν σκοτώσει.

Το Busso είναι ένα από τα χωριά της περιοχής του Konso. Φαίνεται ιδιαίτερα γραφικό με το κοινοτικό του στέκι και τα τοτέμ που μνημονεύουν φυλάρχους και ήρωες του χωριού.

   Δυστυχώς στο χωριό Gesergio γίναμε κι εμείς μάρτυρες της επιθετικότητας των χωρικών του Konso. Κάποιοι έφηβοι, που απογοητεύτηκαν επειδή δεν τους δώσαμε πολλά λεφτά ή στυλό, μας περίμεναν έχοντας κλείσει τον κεντρικό χωματόδρομο του χωριού κρατώντας μεγάλες πέτρες στα χέρια. Ήξερα τι θα συνέβαινε… Ακόμη και στον ταξιδιωτικό μου οδηγό, που ευτυχώς μου προμήθευσε το Travel Bookstore, αναφερόταν πως το ίδιο είχε συμβεί και στο συγγραφέα πριν χρόνια, όταν αυτός κι οι φίλοι του δεν είχαν μοιράσει «αρκετά» χρήματα.

Οδηγούσα τη μοτοσυκλέτα μου έναν ολόκληρο μήνα με καμένα πηνία, μέχρι να έρθουν άλλα από την Ελλάδα!

   Καθώς πλησίαζα αργά και προσεκτικά, είδα τους νεαρούς να προσπαθούν να χτυπήσουν με τις πέτρες εμάς και τη μοτοσυκλέτα. Φυσικά, φορούσαμε κράνη. Ευτυχώς όταν άνοιξαν λίγο χώρο, γκάζωσα αμέσως και γλιτώσαμε! Στους καθρέφτες έβλεπα τις πέτρες να εκσφενδονίζονται βροχή πίσω μας. Κάποια χτύπησε τη μοτοσυκλέτα, αλλά ευτυχώς καμιά δε χτύπησε εμάς.

Πανέμορφα αιθιοπικά βουνά!

   Ανυπομονούσα ν’ ανέβω στα βουνά, που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της Αιθιοπίας. Πρώτα επισκεφτήκαμε τα πυκνά και υγρά δάση στην περιοχή του Dorze. Οι καλύβες εκεί κατασκευάζονται κατά παράδοση από βέργες, πλεγμένο μπαμπού και φύλλα μπανανιάς. Μοιάζουν με τεράστια μελίσσια. Το κλίμα είναι αρκετά κρύο, οπότε τα ζώα κοιμούνται μέσα στις καλύβες για να παίζουν το ρόλο της κεντρικής θέρμανσης!

Οι καλύβες στην περιοχή του Dorze κατασκευάζονται κατά παράδοση από βέργες, πλεγμένο μπαμπού και φύλλα μπανανιάς.

   Η βροχή μας κράτησε εκεί λιγάκι παραπάνω. Ήταν η ξηρή περίοδος, αλλά αυτήν τη χρονιά το φαινόμενο El Niño έφερε πολλές βροχές στην Ανατολική Αφρική. Σα να μην έφτανε αυτό, οι δυνατές καταιγίδες ακολουθήθηκαν από μια ακραία ξηρασία λόγω του φαινόμενου La Niña. Αυτό ήταν καταστροφικό για τους ανθρώπους που εξαρτώνται από τη γη για να ταΐσουν την οικογένειά τους. Στην Αιθιοπία αποκλειστικά υπολογίζεται πως γύρω στα δεκαπέντε εκατομμύρια άνθρωποι απειλούνται φέτος από την πείνα! Αυτό είναι ακόμη χειρότερο από το λιμό μεταξύ του 1983 και του 1985. Η κυβέρνηση προσπαθεί να βουλώσει τα στόματα και προσποιείται πως όλα βρίσκονται υπό έλεγχο. Αυτό, όμως, κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη, αφού δε γνωστοποιείται πέρα από τις προβληματικές περιοχές. Λόγω αυτής της καταστολής, δε συνάντησα άτομα που να βοηθούν στην περιοχή. Ωστόσο, αν κάνετε μια αναζήτηση στο Google, θα βρείτε αρκετούς φιλανθρωπικούς οργανισμούς που δέχονται δωρεές γι’ αυτόν το σκοπό, όπως ο Concern.

Η αιθιοπική κουζίνα είναι μοναδική! Βασίζεται στην ιντζέρα, ένα φύλλο ψωμιού που φτιάχνεται από τεφ και συνοδεύεται από κρέας (μερικές φορές ωμό!), φακές, ρεβίθια, πατάτες, λαχανικά ή σαλάτα.

   Το αγαπημένο μου μέρος στα νότια της Αιθιοπίας ήταν το Εθνικό Πάρκο των Όρων Bale. Εκεί απολαύσαμε ιππασία στα λιβάδια των υψιπέδων, που σφύζουν από άγρια ζώα: διάφορα είδη από αντιλόπες, φακόχοιρους κι άπλετους μπαμπουίνους. Μου είχε λείψει πολύ η ιππασία…

Παρακολουθώντας τ’ άγρια ζώα από τη ράχη ενός αλόγου! Αυτές οι αντιλόπες λέγονται “mountain nyala”.

   Απολαύσαμε και μια βόλτα με το μεταλλικό μου άλογο. Διασχίσαμε το πυκνό Δάσος Harenna, ένα μοναδικό οικοσύστημα που έχει προσαρμοστεί στο συννεφιασμένο καιρό της περιοχής. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, ήταν που ανεβήκαμε με τη μοτοσυκλέτα δικάβαλο σε μια από τις ψηλότερες κορυφές της Αιθιοπίας, την Tullu Deemtu, στα 4.377 μέτρα. Είχε παγωνιά εκεί πάνω, οπότε φορέσαμε όλα μας τα ρούχα. Να ‘ναι καλά η REV’IT! με τον καταπληκτικό ρουχισμό της, που μας κράτησε ζεστούς ακόμη και σε τέτοιο υψόμετρο!

Τα Όρη Bale έγιναν το αγαπημένο μου μέρος στα νότια της Αιθιοπίας!

   Κάναμε μια παράκαμψη (1.500 χιλιόμετρα μόνο) για να επισκεφτούμε και την Ανατολική Αιθιοπία. Η παλιά, ισλαμική πόλη της Harar είναι ιδιαίτερα γραφική και ατμοσφαιρική. Βρίσκεται σχετικά κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα και τη σημερινή Σομαλιλάνδη και το Τζιμπουτί. Έτσι επί αιώνες αποτελούσε ένα σημαντικό σταθμό στο δρόμο των καραβανιών.

Η παλιά, ισλαμική πόλη της Harar βρίσκεται σχετικά κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα κι αποτελούσε επί αιώνες σημαντικό σταθμό στο δρόμο των καραβανιών.

   Εκεί λαμβάνει χώρα μια παράξενη παράδοση… Κάθε νύχτα ο κόσμος ταΐζει άγριες ύαινες με το χέρι! Αυτό ξεκίνησε για να μην επιτίθενται στα ζώα των χωρικών. Κατά τη διάρκεια του ετήσιου εορτασμού Ασούρα κρίνεται η τύχη της επόμενης χρονιάς. Αν οι ύαινες δε φαν, θεωρείται πως θα έρθουν συμφορές. Πρώτη φορά πλησίασα άγριες ύαινες τόσο κοντά! Αρχικά τις τάισα με το χέρι. Ύστερα έβαλα στο στόμα μου ένα κοντό ξυλάκι που είχε το κρέας στην άκρη. Γονάτισα και μια ύαινα πλησίασε στο στόμα μου… Δεν ήθελε να με φιλήσει! Άρπαξε το κρέας γρήγορα κι έφυγε. Αυτό φαινόταν τρελό! Έβλεπα τα μάτια από ένα σωρό ύαινες να γυαλίζουν στο σκοτάδι, αλλά δεν ήταν επιθετικές.

Λόγω μια παράξενης παράδοσης στη Harar, ο κόσμος ταΐζει άγριες ύαινες ακόμη και από στόμα σε στόμα! Το δοκίμασα κι εγώ 😉

Μπορείτε να δείτε το χάρτη με περισσότερες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις στο: Live Trip Traveller